ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11

KLIKKKKKKKKKKKKKKK

EUROART PRESS 1: ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11 ART-ACT

art-act THE NEW PLAN 2010-11

http://2010-2011-programa-art-act.blogspot.com/
ALL THE SELECTED DATA COME FROM INFORMATIONAL E-MAILS (BY ARTISTS AND GALLERIES) TO THE EUROART PRESS.


MATERIAL SELECTION IS UNDER THE EDITORSHIP OF CHRISTOS THEOFILIS.


YOU CAN SEND PHOTO AND INFORMATION OF YOUR EXHIBITION TO ART-ACT@TELLAS.GR AND IF IT IS CHOSEN,ΙΤ WILL BE POSTED IN EUROART PRESS.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ 'E-MAIL' GALLERY - ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ EUROART PRESS
ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΤΟART-ACT@TELLAS.GR ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΦΩΤΟ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ



[Π. ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ο.Σ.Δ.Ε.Ε.Τ.Ε./ Π.ΤΑΜΙΑΣ ΤΟΥ Ε.Ε.Τ.Ε. / ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Π.Ε.Λ. / ΜΕΛΟΣ A.I.C.L. ASSOCIATION INTERNATIONALE DE LA CRITIQUE LITTERAIRE /ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ/ επιμελητής της στήλης 'αυτοπροσδιορισμοί' των σελίδων γράμματα - τέχνες - εικαστικά της εφημερίδας 'η αυγή' και συνεργάτης του περιοδικού ΄Culture΄ της εφημερίδας ‘’ο κόσμος του επενδυτή’’]


Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ'

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.
Η ΣΤΗΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΚΕΛΥΦΟΣ ΛΟΓΟΥ – ΟΡΑΜΑΤΟΣ - ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ-ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.
ΟΙ ‘ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ‘ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.ΠΡΟΤΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ art-act@tellas.gr



11/03/2009 Χαράλαμπος Δαραδήμος ΟΣΔΕΕΤΕ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440930


25/03/2009 Γιάννα Γραμματοπούλου ΠΣΑΤ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440929

08/04/2009 Μαρία Μαραγκού Eλληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, (ΑICA) http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=445553

15/04/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΦΑΡΑΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441565

22/04/2009 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΥΠΑΡΑΚΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441564

06/05/2009 Μανώλης Ζαχαριουδάκης http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441563

20/05/2009 ΞΕΝΗΣ ΣΑΧΙΝΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441561

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/06/2009 Αννα Χατζηγιαννάκη http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=463805

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/06/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=468143

ΡΟΓΚΑΚΟΣ ΜΕΓΑΚΛΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=492005

ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=493924


ΗΛΙΑΣ ΧΑΡΙΣΗΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=496002

Αναγνώστες

klikk Αναγνώστες για αμεση ενημερωση

klikk   Αναγνώστες  για αμεση ενημερωση

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Athens Art Gallery 4, Glykonos Str 106 75 Athens Tel: +30 210 72 13 938 Fax: +30 210 72 58 216 www.athensartgallery.gr info@athensartgallery.gr




Athens Art Gallery
4, Glykonos Str
106 75 Athens
Tel: +30 210 72 13 938
Fax: +30 210 72 58 216
www.athensartgallery.gr
info@athensartgallery.gr
ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ
Με μια ανάστροφη κίνηση, η φωτογραφία γίνεται η άλλη όψη της ζωγραφικής, η οποία φέρει πάντα μαζί της αυτό που αναπαριστάνει. Επεξεργάζεται με επιβραδύνσεις, αναιρέσεις, αναβολές, το φωτογραφικό «καμβά» της. Από τους υπόγειους διαδρόμους, που οδηγούν στα εργαστήρια των μεταπτυχιακών σπουδαστών της ΑΣΚΤ, έως τους ερειπωμένους διαδρόμους του Ξενία της Πάρνηθας, οι πολλαπλές λήψεις του Χρίστου Σιμάτου θέτουν εξυπαρχής το ερώτημα της καθαρά υλικής σύστασης της εικόνας μέσα από το πολλαπλό ταυτό της. Τούτες οι φωτογραφίες δεν παίρνονται όταν ένα κλικ ορίσει τη σύλληψη και την εντύπωση, αλλά όταν εκατοντάδες κλικ, υπερτιθέμενα του ιδίου κάδρου, όπως οι χιλιάδες κηλίδες του χρωστήρα, κατασκευάσουν την παν-εικονική, πανοραμική λήψη της ακέραια κλασματικής, θραυσματικής εικόνας. Το ένα είναι το πολλαπλό.
Η φωτογραφική εμπειρία ως υλική κατασκευή εικόνων καθιστά τη φωτογραφία την κατεξοχήν τέχνη της επιβράδυνσης. Η επιβράδυνση προηγείται του στιγμιότυπου. Σε αυτές τις πολλαπλές λήψεις, οι εικόνες, λόγω της μειωμένης επιβράδυνσης, έρχονται καθυστερημένες και συνάμα επιταχυνόμενες. Είναι χαρακτηριστική η θραυσματοποίηση του διαδρόμου του εγκαταλελειμμένου Ξενία, όπου κάθε εικόνα μεταφέρεται στον εκθεσιακό τοίχο για να τον ρηγματώσει, να τον μετατρέψει σε ερείπιο, αφού τμήματα του ξεφτισμένου σοβά υπερτίθενται του σοβατισμένου κενού, επιχειρώντας να μετατρέψουν τα πάντα σε αναπαράσταση, εντός όμως μιας διαδικασίας αναίρεσης. Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η παράλληλη θέαση του πραγματικού τοίχου και του φωτογραφικού του αντίστοιχου; Μπορεί το όριο του τοίχου ενός εκθεσιακού χώρου να μετατραπεί σε άνοιγμα, να καταστεί σημείο έναρξης και όχι πέρατος; Ανοίγματα, διελεύσεις, διάδρομοι, μεταβάσεις που αναιρούν τα αδιέξοδα, υπαινισσόμενες πορείες εντός ενός αβυσσαλέου και απύθμενου βάθους, συνιστούν τη φωτογραφική ανίχνευση της δυνατότητας να προβληθούν όλα μπροστά στον θεατή, σαν αντίστροφη οπτική διόρθωση, που αφίεται στο πεδίο της προοπτικής, όχι όμως για να της παραδοθεί, αλλά για να τη διαταράξει, να την αναιρέσει, δηλαδή, να την καταργήσει και συνάμα να τη διατηρήσει. Άλλωστε, αυτή είναι η διπλή σημασία της Aufhebung, του όρου που προτείνει ο Χέγκελ για την αναίρεση, όπως τη μεταφράζει ο Ζακ Ντερριντά, ως το διπλό μοτίβο μιας συνθήκης, «η οποία απαλείφει διατηρώντας».
Τα σημεία φυγής που δεν βρίσκονται σε μια ευθεία υπονομεύουν την προοπτική, διαταράσσουν την αναγνωσιμότητά της. Στην εγκατάσταση, τα θραυσματικά τετραγωνίδια αναλαμβάνουν, με τη συμβολή ενός καννάβου, να τη διασπάσουν, να την αντικαταστήσουν. Τούτο καθίσταται δυνατό σε άλλο σημείο της εγκατάστασης, όπου τα τετραγωνίδια απλώνονται όπως τα τραπουλόχαρτα επάνω σε ένα λευκό γεωγραφικό χάρτη. Άραγε, από πόσα τετραγωνίδια απαρτίζεται μια προοπτική εικόνα; Η απάντηση παραμένει μετέωρη, εφόσον η εικόνα δεν είναι μία, δεν είναι ακέραιη, δεν διαθέτει ολότητα. Η οντολογία του καννάβου των τετραγωνιδίων υποθάλπει διαρροές, στο βαθμό που ορισμένα κομμάτια διαφεύγουν, απουσιάζουν. Τα υπόλοιπα που εκτίθενται συνιστούν το punctum, όπως το εννοεί ο Ρολάν Μπαρτ, και συνεπώς, είναι αυτά που καταγράφουν το συμβάν. Πρόκειται για τις μικρές οπές, τις μικρές τομές, τις κηλίδες του τυχαίου που κεντρίζουν και διαπερνούν τον θεατή. Εν αντιθέσει, τα κομμάτια που απουσιάζουν ανήκουν στη διεργασία της μνήμης, της νόησης και συγκροτούν το studium, τη γενική μελέτη και προσήλωση στο θέμα μας.
Γιατί όμως ο καλλιτέχνης προτείνει αυτή την εγκατάσταση με τη δεσπόζουσα θεματική του ερειπωμένου Ξενία; Η αρχιτεκτονική των Ξενία της δεκαετίας του 1960 αποτέλεσε το απρόβλεπτο συμβάν της επιλογής ενός άλλου τόπου, ο οποίος εντούτοις διέφευγε τη συλλογική συνείδηση. Ο σχεδιασμός τους δημιουργούσε, με μοναδική καθαρότητα και σαφήνεια, ανοικτούς-κλειστούς χώρους, ημιυπαίθριους, καθώς και νέες χωρικές διαρθρώσεις, εισάγοντας συστημικά την εξωτερικότητα στην καρδιά του κτιρίου. Αυτοί οι χώροι της ετεροτοπίας και της ασκητικής αισθητικής είχαν εγγράψει πρωταρχικά το δυσμενέστερο βαθμό εντροπίας στο σώμα τους, καθότι γνώριζαν τον τρόπο μετατροπής τους σε εξαίσιο ερείπιο, που συγκινεί ακόμη και με την απώλεια του χρηστικού προορισμού του. Το Ξενία της Πάρνηθας, το οποίο λειτούργησε πρωτίστως ως σανατόριο, ανήκει στις «αποκλίνουσες ετεροτοπίες», όπως τις αποκαλεί ο Μισέλ Φουκώ, οι οποίες αναμένουν από αυτόν που τις φωτογραφίζει να δείξει τις χρονικότητες της ερείπωσης, της εξαφάνισης, του θανάτου τους. Η εγκατάσταση, μέσα από μια αλληλουχία, σχεδόν διαστικτική, των εσωτερικών λήψεων του Ξενία, θέτει σε αντιπαράθεση την επιτάχυνση του οφειλόμενου θανάτου του κτιρίου με την επιβράδυνση του φωτογραφικού ενεργήματος. Η φωτογραφία μπορεί να καθυστερήσει το θάνατο, όχι όμως να τον αποτρέψει.
Συνεπώς, στο βλέμμα του θεατή εκτίθενται ευθέως οι σχεδόν αρχαιολογικού τύπου, ψυχρές απεικονίσεις των διαδρόμων, του κλιμακοστασίου, των δωματίων του Ξενία, που υπαινίσσονται ή φαντασιώνονται την «ανοίκεια οικειότητα» του φιλό-ξενου σανατορίου. Από την άλλη, ο θεατής με μια αριστερόστροφη κίνηση αντικρίζει τον υπόγειο διάδρομο της ΑΣΚΤ, ως τον αντίστοιχο οικείο χώρο, ο οποίος αναδιπλασιαζόμενος ομοιάζει με το εσωτερικό του Ξενία, σε μια άλλη χρονικότητα, πριν την ερείπωση, υπό το θερμό φωτισμό της ενεργούς χρήσης του. Αυτές οι ανόμοιες ομοιότητες επιτρέπουν τη σύσταση νέων χωρικών ανασυνθέσεων, που αφενός, εξαντλούν τη χρονική καταγραφή του καταδικασμένου να εκλείψει ερειπίου, αφετέρου επεκτείνουν την φωτο-χωρική διερεύνηση προς τις νέες διαρθρώσεις μιας εσωτερικής αρχιτεκτονικής, προκαλώντας ένα ιδιότυπο συναίσθημα προστασίας της αύρας των εικόνων.
Αν οι καλλιτέχνες σήμερα «είναι καταδικασμένοι να αναζητούν την ομορφιά των μη-τόπων», όπως διατείνεται ο Μαρκ Οζέ, ή να καταφάσκουν τη θετική παράσταση του ανοίκειου, όπως θα ήθελε ο Μωρίς Μπλανσό, τούτη η φωτογραφική εγκατάσταση επιχειρεί μια διείσδυση, μια κίνηση του βλέμματος πέραν του συμπλεκτικού, διαζευκτικού ή αντιθετικού δίπολου, οικείο και ανοίκειο, οικείο ή ανοίκειο, ή οικείο versus ανοίκειο.

ΤΑΚΗΣ ΚΟΥΜΠΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τρίτη 2 Απριλίου 2009
στις 7.30 μ.μ.
εγκαίνια έκθεσης εγκατάστασης φωτογραφιών και βίντεο
με τίτλο:
«Οικείο Ανοίκειο»
του
Χρίστου Σιμάτου


Η σχέση μεταξύ οικείου και ανοίκειου, ζωντανού και νεκρού, αποτελεί τον πυρήνα της δουλειάς του Χρίστου Σιμάτου. Ο οικείος χώρος ως φιλόξενος, βιωματικός, κατοικήσιμος, αντιπαραβάλλεται με τον ανοίκειο, τον ξένο, τον νεκρό. Το “Ξενία” στην κορυφή της Πάρνηθας, χώρος κάποτε ετεροτοπικός εξαιτίας της λειτουργίας του ως σανατόριο, έχει χάσει κάθε χρηστικότητα και αποτελεί πια ένα ερείπιο. Οι ετεροτοπικοί χώροι φιλοξενούν μία ανθρώπινη δραστηριότητα που η κοινωνία θέλει να περιθωριοποιήσει. Το “Ξενία” μαρτυρά την επιθυμία της κοινωνίας να το απομονώσει, γι’ αυτό και επιλέχτηκε μία τοποθεσία τόσο απομακρυσμένη για την ανέγερσή του. Ακόμα και τώρα που δεν είναι σε λειτουργία, η τοποθεσία που είναι κτισμένο, σε συνδυασμό με την εσκεμμένη εγκατάλειψή του, εξακολουθεί να το καθιστά χώρο ετεροτοπικό.

Σε αυτό το ανοίκειο περιβάλλον, η εικαστική έρευνα του καλλιτέχνη αποκτά μία μορφή αρχαιολογικής αναζήτησης. Εξερευνεί τα δωμάτια, τα υπόγεια, τους διαδρόμους. Αποτυπώνει φωτογραφικά κομμάτια του εσωτερικού. Έρχεται σε επαφή με αυτόν τον ανοίκειο χώρο. Έπειτα προχωρεί στο εργαστήριό του σε μία «αναστύλωση» ανασυνθέτοντας τον χώρο που εξερεύνησε. Η τελική εικόνα, με τα πανοραμικά στοιχεία που διαθέτει, αλλοιώνει τον πραγματικό χώρο, τον καμπυλώνει. Η παραμόρφωση αυτή, σε συνδυασμό με την απεικόνιση της ατμόσφαιρας του χώρου, γίνεται μάρτυρας της ανοικειότητάς του. Χρησιμοποιώντας τις πανοραμικές εικόνες από το “Ξενία” σαν δομικό υλικό (όταν καλύπτουν τους τοίχους ενός πραγματικού δωματίου), πραγματοποιείται μία μεταμόρφωση του χώρου σε ξένο, ανοίκειο. Αναρτώντας τες σε μία επιφάνεια, έναν τοίχο, αλλοιώνεται η αντιληπτικότητά του. Σκοπός αυτών των εγκαταστάσεων είναι να έρθει ο θεατής αντιμέτωπος με έναν ξένο γι’ αυτόν χώρο. Κοντολογίς, να βιώσει κατά τέτοιον τρόπο τον θάνατο του χώρου ώστε αυτό το γεγονός να αποτελέσει αφορμή να αναγνωρίσει την αξία που έχει για τον ίδιο ο οικείος χώρος του.

Διάρκεια έκθεσης: από 2 Απριλίου έως 2 Μαΐου 2009


Με την παράκληση της δημοσίευσης

Φωτογραφίες σε ψηφιακή μορφή μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: www.athensartgallery.gr/press
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Χρίστος Σιμάτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με υποτροφία του ΙΚΥ με δασκάλους τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, Μάριο Σπηλιόπουλο και Μανώλη Μπαμπούση (1997-2002). Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και φωτογραφίας στο UCM Facultad Bellas Artes στη Μαδρίτη με το πρόγραμμα Εrasmus. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μεταπτυχιακό της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2005-2007) με καθηγητές τον Τάσο Χριστάκη, Μάριο Σπηλιόπουλο και Ζάφο Ξαγοράρη. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.


ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2009 Αίθουσα Τέχνης Αθηνών.


ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2008 Απόφοιτοι Μεταπτυχιακού Εικαστικών Τεχνών της Α.Σ.Κ.Τ.
Εκθεσιακός χώρος «Το Εργοστάσιο».
2008 Έκθεση νέων καλλιτεχνών Εικόνα χώρος Δράση 2.
Εκθεσιακός χώρος Τεχνόπολης, Γκάζι.
2007 Φωτογραφία: Άνθρωπος - χρώμα + σίδερο.
Αθήνα Ζώνη Περάματος.
2005 Φωτογραφία: Capturing Utopia FOURNOS
Centre for Digital Culture.
2003 Ζωγραφική: Gallery Ε Hanco, Φιλανδία.
2001 Φωτογραφία: Μεταξύ Άλλων
πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Αθήνα.
KANE KLIKKKK παλαιοτερες αναρτησεις

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ