ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11

KLIKKKKKKKKKKKKKKK

EUROART PRESS 1: ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11 ART-ACT

art-act THE NEW PLAN 2010-11

http://2010-2011-programa-art-act.blogspot.com/
ALL THE SELECTED DATA COME FROM INFORMATIONAL E-MAILS (BY ARTISTS AND GALLERIES) TO THE EUROART PRESS.


MATERIAL SELECTION IS UNDER THE EDITORSHIP OF CHRISTOS THEOFILIS.


YOU CAN SEND PHOTO AND INFORMATION OF YOUR EXHIBITION TO ART-ACT@TELLAS.GR AND IF IT IS CHOSEN,ΙΤ WILL BE POSTED IN EUROART PRESS.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ 'E-MAIL' GALLERY - ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ EUROART PRESS
ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΤΟART-ACT@TELLAS.GR ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΦΩΤΟ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ



[Π. ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ο.Σ.Δ.Ε.Ε.Τ.Ε./ Π.ΤΑΜΙΑΣ ΤΟΥ Ε.Ε.Τ.Ε. / ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Π.Ε.Λ. / ΜΕΛΟΣ A.I.C.L. ASSOCIATION INTERNATIONALE DE LA CRITIQUE LITTERAIRE /ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ/ επιμελητής της στήλης 'αυτοπροσδιορισμοί' των σελίδων γράμματα - τέχνες - εικαστικά της εφημερίδας 'η αυγή' και συνεργάτης του περιοδικού ΄Culture΄ της εφημερίδας ‘’ο κόσμος του επενδυτή’’]


Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ'

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.
Η ΣΤΗΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΚΕΛΥΦΟΣ ΛΟΓΟΥ – ΟΡΑΜΑΤΟΣ - ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ-ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.
ΟΙ ‘ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ‘ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.ΠΡΟΤΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ art-act@tellas.gr



11/03/2009 Χαράλαμπος Δαραδήμος ΟΣΔΕΕΤΕ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440930


25/03/2009 Γιάννα Γραμματοπούλου ΠΣΑΤ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440929

08/04/2009 Μαρία Μαραγκού Eλληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, (ΑICA) http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=445553

15/04/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΦΑΡΑΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441565

22/04/2009 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΥΠΑΡΑΚΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441564

06/05/2009 Μανώλης Ζαχαριουδάκης http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441563

20/05/2009 ΞΕΝΗΣ ΣΑΧΙΝΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441561

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/06/2009 Αννα Χατζηγιαννάκη http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=463805

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/06/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=468143

ΡΟΓΚΑΚΟΣ ΜΕΓΑΚΛΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=492005

ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=493924


ΗΛΙΑΣ ΧΑΡΙΣΗΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=496002

Αναγνώστες

klikk Αναγνώστες για αμεση ενημερωση

klikk   Αναγνώστες  για αμεση ενημερωση

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

john kontos [ikontos2003@yahoo.com] Seminario Afigimatologias

Agapites Files kai Filoi
Sas stelnw TWRA enimerwtiko fylladio enos Seminariou
pou ehoume sxediasei kai sas parakalw na to steilete
se
osous mporei na endiaferontai.
Efharistw
Yannis Kontos


Μεταπτυχιακό
Σεμινάριο
Αφη γ ηματ ο λ ο γ ία
Διαθεματικές προσεγγίσεις
Οδηγός σπουδών
3
Εισαγωγή
αφήγηση αποτελεί βασικό συστατικό του πο-
λιτισμού μας. Από εργαλείο συνεργασίας
των πρωτόγονων κοινωνικών ομάδων έχει
καταλήξει με την χρήση της πληροφορικής να ενσω-
ματώνεται σε τεχνολογίες αιχμής που αφορούν την
σύγχρονη τέχνη, επιστήμη, εκπαίδευση και διοίκηση.
Τομείς όπου χρησιμοποιείται η αφήγηση είναι: Μυ-
θολογία, Έπος, Ιστορία, Θέατρο, Ποίηση, Διήγημα,
Μυθιστόρημα, Εικαστικές Τέχνες, Κινηματογράφος,
Εκπαίδευση, Ιατρικά Ιστορικά, Πειραματικές Αναφο-
ρές, Μαθηματικές Αποδείξεις, Εκπαίδευση Διοίκησης,
Συμβουλευτική Ψυχοθεραπεία, Κοινωνιολογία, Δημο-
σιογραφία, Παιχνίδια με Υπολογιστή, Υπολογιστική
Εμψύχωση, Εικονική Πραγματικότητα, Διαδραστική
Αφήγηση, Διαδραστικό Θέατρο.
Το σεμινάριο θα προσφέρει εκπαίδευση άνω των
200 ωρών στην Θεωρία και την Εφαρμογή της Αφή-
γησης με βασικό εργαλείο το Εργαστήριο Πληροφο-
ρικής όπου θα γίνεται πρακτική εξάσκηση που θα
υποστηρίζει τις παραδόσεις των μαθημάτων.
Τα δίδακτρα ανέρχονται σε 2000 ευρώ συνολικά.
Ημερομηνία έναρξης του Σεμιναρίου ορίζεται η 5η
Οκτωβρίου 2009. Οι ενδιαφερόμενοι για εγγραφή να
απευθύνονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στον κ. Ι.
Κόντο, στην διεύθυνση: ikontos2003@yahoo.com
4
Διδακτικές ενότητες
1. Ο αφηγηματικός λόγος στην αρχαία ελληνική λογο-
τεχνία
2. Αφηγηματικός λόγος και αφηγηματολογία
3. Ο αφηγηματικός λόγος στη σύγχρονη λογοτεχνία
Από τον 20ό στον 21ο αιώνα
4. Σημειολογία της αφήγησης
5. Η αφηγηματολογία ως αναλυτική της φιλοσοφίας
και της ψυχοθεραπείας
6. Η λειτουργία της αφήγησης στη ζωγραφική
7. Υπολογιστική Γλωσσολογία
8. Υπολογιστική Αφηγηματολογία
5
1. Ο αφηγηματικός λόγος στην αρχαία
ελληνική λογοτεχνία
Διδάσκων: Βασίλειος Κύρκος
Εισαγωγικά
O αφηγηματικός λόγος στo σύνολό του (προφορικός
και γραπτός) καθώς και τα διάφορα είδη του αφη-
γηματικού λόγου αντανακλούν στις κοινωνικές μετα-
βολές και ανταποκρίνονται στις αναζητήσεις της
εκάστοτε κοινωνικής πραγματικότητας.
Ι. O προφορικός αφηγηματικός λόγος
Η προϊστορική και πρωτοϊστορική κοινωνία π.χ. χα-
ρακτηρίζεται από την προφορική λογοτεχνική αφή-
γηση (παραδόσεις, θρύλοι, καθημερινότητα, μορφές
κοινωνικού βίου) και εκφράζεται προφορικά με το
έπος/την επική ποίηση, το ηρωϊκό και θρησκευτικό
έπος κ.λπ. Ο γραπτός αφηγηματικός λόγος σημαίνει
τη μετάβαση σε μία άλλη κοινωνική πραγματικότητα
(γραπτοί νόμοι, πόλεις κ.λπ.).
ΙΙ. Aρχαϊκή εποχή
Η ποίηση, το γραπτό κείμενο πλέον, αντιπροσωπεύει
όλα τα λογοτεχνικά είδη του λόγου, π.χ. τα ομηρικά
έπη και τα έργα του Ησιόδου «Έργα και Ημέραι»
δηλώνουν το σύνολο του αφηγηματικού λόγου: ποί-
ηση, διήγηση, δραματική μορφή, φιλοσοφικές ιδέες.
Σταδιακά όμως αυτονομείται το αφηγηματικό και το
δραματικό στοιχείο σε ιδιαίτερα λογοτεχνικά είδη: οι
επικές αφηγήσεις παραμερίζονται και επικρατεί η λυ-
ρική ποίηση, η πολυμορφία της λυρικής ποίησης.
6
ΙΙΙ. Κλασική Εποχή
Η ποίηση τώρα περιορίζεται στο καθαρά λυρικό
μέρος, στο λυρισμό, με την ευρύτερη έννοια του όρου:
πινδαρικοί ύμνοι, συμποτική αφηγηματική ποίηση,
ίαμβος, ποιήματα του Θέογνι κ.λπ. Την ίδια εποχή δι-
ευρύνεται η έννοια του ποιητικού αφηγηματικού
λόγου και φθάνει στην κορύφωσή του με το δραμα-
τικό λόγο: τραγωδία, κωμωδία, μίμοι κ.λπ.. η μιμη-
τική τέχνη είναι κατεξοχήν το δράμα, η ιστοριογραφία,
η ρητορική και η Φιλοσοφία.
IV. Eλληνιστική Eποχή
Περαιτέρω διεύρυνση του αφηγηματικού λόγου κατά
την ελληνιστική εποχή. Νέες μορφές αφηγηματικού
λόγου που θα ασκήσουν μεγάλη επίδραση στη νεώ-
τερη εποχή:
1. Λογοτεχνία
α) Η κωμωδία χαρακτήρων: Μένανδρος κ.ά.
β) Καλλίμαχος: Ύμνοι και οι Πίνακες
γ) Τα ειδύλλια του Θεοκρίτου: νέο είδος λυρι-
σμού και αφηγηματικού λόγου.
2. Τα νέα φιλοσοφικά ρεύματα (σχολές ή αιρέ-
σεις): Επικούρειοι, Στωικοί, Σκεπτικοί
3. Οι επιστήμες: Τα επιστημονικά κείμενα εντάσσον-
ται και αυτά στα είδη του λογοτεχνικού λόγου: π.χ.
Γεωγραφία (Ερατοσθένης), Γεωμετρία (Ευκλείδης,
Αρχιμήδης κ.λπ.).
4. Ιστοριογραφία: Πιλάβιος κ.λπ.
7
V. Αυτοκρατορική εποχή - Ύστερη αρχαι-
ότητα
1. Νέα λογοτεχνικά είδη διαμορφώνονται σ’ αυτή τη
δύστηνη εποχή: η διατριβή, ο παραμυθικός λόγος της
φιλοσοφίας (consolatio philosophiae) και η επιστολο-
γραφία. Και τα τρία είδη άσκησαν μεγάλη επίδραση
στη μεταγενέστερη ιστορία του αφηγηματικού λόγου.
α) Ιστοριογραφία: μεταξύ ρητορικής και μυθι-
στορίας. Πλούταρχος, Αππιανός, Αρριανός (Αλεξάν-
δρου Ανάβασις) κ.ά.
β) Αθηναίος: Δειπνοσοφιστές
2. Περιηγητικά κείμενα: Παυσανίας κ.λπ., Απολλό-
δωρος.
VI. Το Μυθιστόρημα και η Επιστολογραφία
α) Περί θαυμασίων.
β) Διογένης Λαέρτιος: φιλοσοφικά ιστοριο-
γραφικά κείμενα.
γ) Ο Νεοπλατωνισμός: Πλωτίνος, Πορφύριος,
Ιάμβλιχος.
δ) Μυθολογικά και μαγικά κείμενα.
VII. Ο λόγος της πρώιμης χριστιανικής
γραμματείας
α) Βίοι αγίων, αγιολογικά κείμενα.
β) Η νέα μορφή του ρητορικού λόγου: το κή-
ρυγμα.
γ) Οι χριστιανικοί πατέρες και η κλασική
γραμματεία.
9
2. Αφηγηματικός λόγος και αφηγημα-
τολογία
Διδάσκων: Αλέξανδρος Κεσίσογλου
1. Ορισμός: αφηγηματικός λόγος ή συνηθέστερα
αφήγηση είναι η έννοια με την οποία περιγράφουμε
το ερευνητικό αντικείμενο της αφηγηματολογίας. Η
αφήγηση περιλαμβάνει την επικοινωνιακή προβολή
ροής συμβάντων, πραγματικών ή πλασματικών, με
ανθρωπόμορφη παρουσία. Η προβολή γίνεται σε κά-
ποιο μέσο επικοινωνίας, συνηθέστερα γλωσσικό (γρα-
πτή /προφορική μορφή). Ως μέσον μπορεί να
λειτουργεί και η εικόνα (κινηματογράφος) ή μόνο η
εικόνα (μπαλέτο, παντομίμα). Αφηγηματολογία είναι
η επιστήμη που ερευνά την αφήγηση με σκοπό να
περιγράψει τα μεταβλητά/σταθερά της χαρακτηρι-
στικά και τους συνδυασμούς τους. Η αφηγηματολο-
γία επιδιώκει να διασαφηνίσει τη σχέση που έχουν
μεταξύ τους οι αφηγήσεις και να τις εντάξει σε θεω-
ρητικά μοντέλα (τυπολογίες), δεδομένου ότι οι αφη-
γήσεις παρέχουν ένα πρωταρχικό δείγμα για την
πολιτισμική οργάνωση μιας κοινωνίας (μετάδοση
πληροφορίας, γνώσης, σχέση με παρελθόν κ.ά.).
Iστορική ανασκόπηση: [η “αφηγηματική στροφή”].
2. Αφηγηματολογία και μέθοδοι. Ουσιώδες ζή-
τημα: τί είναι αφήγηση και πώς από προτάσεις συγ-
κροτείται αφήγηση. Κειμενικός προσανατολισμός
και επίδραση της σύγχρονης γλωσσολογίας, κυρίως
10
στον αγγλόφωνο και γαλλόφωνο χώρο (διμελείς αν-
τιθέσεις: ενδεικτικά, αφηγητής/δέκτης αφήγησης, ομο
-/ετεροδιηγητικό). H τυπολογία του Goethe (1819):
οι τρεις “φυσικές μορφές της ποίησης”. H επίδραση
του V. Propp. O γαλλικός στρουκτουραλισμός: Bremond,
Greimas, Todorov, Barthes, Genette. Νεότερες
εξελίξεις. Αφηγηματολογία και επιστήμες του πολι-
τισμού.
3. Συγκείμενα της αφήγησης. “Θάνατος” και
“επιστροφή του συγγραφέα” (από τον Barthes ως τον
Jannidis), το βιολογικό του φύλο. Λογοκρισία και
copyright. Η εμφάνιση και η διάδοση της αφήγησης.
Το αισθητήριο του δέκτη της. H επενέργεια της αφή-
γησης (primacy-recency e.ects).
4. Δομή αφήγησης. Δυαδικότητα: α. Ο κόσμος
που παρουσιάζεται/η παρουσίασή του από τον α-φη-
γητή. Ο αφηγητής και το πρόσωπο του αναγνώστη. Ο
κινηματογραφικός αφηγητής, β. Η εξωτερικότητα της
αφήγησης (παρακειμενικά στοιχεία) και η εσωτερι-
κότητα (αφηγητής και αφηγηματικός χρόνος, εστίαση
και οπτική γωνία). Η γλώσσα της αφήγησης ως κίνη-
τρο στον αναγνώστη να συγκροτήσει, ενώ την προσ-
λαμβάνει, τον δικό του αφηγηματικό κόσμο (οι
λεγόμενες θέσεις ακαθοριστίας ή κενές θέσεις).
5. Ο κόσμος της αφήγησης. Ρεαλισμός και πλα-
σματικότητα. Μετα-αφήγηση και μετα-πλασματικό-
τητα.
6. Τυπολογίες αφήγησης: αν μπορεί μια αφήγηση
να ενταχθεί στις κατηγορίες μιας τυπολογίας και αν
ακόμη η τυπολογία μπορεί να ενταχθεί σε (ευρύτερο)
αφηγηματικό σύστημα. H πρόταση του θεωρητικού
11
της λογοτεχνίας Franz Karl Stanzel. Η πρόταση του
Gerard Genette.
13
3. Ο αφηγηματικός λόγος στη σύγχρονη
λογοτεχνία. Από τον 20ό στον 21ο αιώνα
Διδάσκων: Γιώργος Ρωμανός
1. Στοιχεία για την αφηγηματική τέχνη στη λο-
γοτεχνία. Θεμελιώδεις αρχές και ιστορικότητα. Η
διήγηση από την αρχή μέχρι το τέλος ως σχήμα συγ-
γραφικής πρόθεσης.
2. Από την πρωταρχική σύλληψη στο αφηγη-
ματικό κέντρο μιας κειμενικής σύνθεσης. Η
βασική περίληψη και η ανάπτυξή της. Τι είναι μια
ιστορία πριν από την αρχή της. Προ-αφηγηματική
ύλη.
3. Γλώσσα και προσχέδια γραφής. Μια διαρ-
κώς ανατροφοδοτούμενη και δυναμική σχέση. Από
την διατύπωση μιας μονοσήμαντης ιδέας μέχρι το
σύμπλοκο ιδεών και τη γλωσσική τους κατάθεση σε
μια εν ροή αφήγηση. Η αφήγηση ως δράση, χώρος και
χρόνος.
4. Από τον συγγραφέα στον αφηγητή και το
κείμενο, και από τον αναγνώστη στην ερμηνεία. Η
διάκριση των συνειδήσεών τους.
5. Ο συγγραφέας και το κείμενο. Θέσεις και
αντιθέσεις στον 20ό αιώνα. Λογοτεχνικές σχολές και
ρεύματα. Κριτικά συμπεράσματα στη Μετανεοτερι-
14
κότητα και στον Μεταμοντερνισμό κατά την πρώτη
δεκαετία του 21ου αιώνα.
6. Αφήγηση και θεατρική πρόζα. Γραπτός και
σκηνικός λόγος. Ομοιότητες και διαφορές. Από τον
αναγνώστη στο θεατή.
7. Η οργάνωση του μύθου. Πρώτα σχήματα
δομής.
8. Αφηγηματικές τεχνικές και αφηγηματικοί
τρόποι.
9. Μερικές ειδικές τεχνικές αφήγησης. Από τον
εγκιβωτισμό και την Μυθική μέθοδο στην εφαρμογή
του Mise en abime και σε άλλες αξιόλογες τεχνικές.
10. Πρακτικά αφηγηματικά εργαλεία: Σχήμα
τριών χαρακτήρων, Δίπολο αντιθέσεων, Οπτική γωνία,
Εστιάσεις, η συγγραφική Θέση σε μια αφήγηση. Από
τον παντογνώστη αφηγητή στις εστιάσεις και την
πρόκληση της ταύτισης του αναγνώστη.
11. Βίωμα και ετεροβίωμα. Από το βιωματικό στο
βιωμένο. Το παράδειγμα του Παπαδιαμάντη.
12. Η ανανοηματοδότηση του κοινότοπου.
Από τον εφημεριδικό λόγο, και μέσω της ποιητικής,
στην ποίηση του πεζού λόγο. Φθόγγοι, συνηχήσεις,
ροή.
13. Ο χαρακτήρας. Αρχέτυποι, πρωτεύοντες και
δευτερεύοντες χαρακτήρες. Από την εξέλιξη στα όρια
της αφάνειας και της εξάλειψης.
14. Η δομή σε σχέση με την πλοκή, τον χαρακτήρα
15
και την κλιμάκωση των γεγονότων μέσω των δευτε-
ρευόντων χαρακτήρων. Η σχέση πλοκής – χαρακτήρα.
15. Η Μορφή και το Περιεχόμενο σε σχέση με
τους διαρκείς νοηματικούς και γλωσσικούς επανε-
λέγχους του κειμένου. Η αίσθηση της οργανικότητας
του πεζού λόγου.
16. Τα κυριότερα λάθη σε μια σύγχρονη αφήγηση
μέσα από τα λάθη της συγγραφικής θέσης και υπό-
στασης.
17. Η αρχή μιας αφήγησης: έξι και δύο τρόποι
για να ξεκινήσει ένα κείμενο. Η αρχή ως προς τον
άξονα του χρόνου και το νοηματικό της βάρος σε
σχέση με το όλον της αφήγησης.
18. Η πλοκή και η κλιμάκωση. Η πυραμίδα του
Freytag ως βασική μονάδα δόμησης μιας μικρής διή-
γησης και οι αλλεπάλληλες θέσεις της ως προς την
γενική κλιμάκωση ενός μεγάλου κειμένου. Η ανά-
πτυξη και ο διαρκής έλεγχος του κειμένου.
19. Το τέλος μιας αφήγησης. Επτά, ενδεικτικοί,
τρόποι για να τελειώσει μια αφήγηση και η οργανική
σχέση του τέλους με το αφηγηματικό σύνολο.
20. Το ολοκληρωμένο αφηγηματικό κείμενο
και η τελική ανάγνωσή του από τον συγ-
γραφέα. Η συγγραφική αυτοσυνείδηση της λογοτε-
χνικής αφήγησης ως έννοιας συνολικής πλαστικής. Η
αφηγηματική ολοκλήρωση ως ιδέα, έννοια και μήνυμα
μέσω της γλώσσας και των ήχων της.
16
4. Σημειολογία της αφήγησης
Διδάσκων: Απόστολος Αποστόλου
Το μάθημα αναλύει το πολυσημειακό σύστημα, τις
κατηγοριοποιήσεις που προκύπτουν από τη δόμηση
της αφηγηματολογίας.
Ενότητες
1. Η υφή του αφηγήματος
2.Το αφήγημα ως πράξη επικοινωνίας
3. Η αλληλεπίδραση των κωδίκων του αφηγήματος
και το μήνυμα ως ανοιχτή γραμμή
4. Πρωτόκολλα αφηγηματικότητας
5. Το αφηγηματικό ιδιόλεκτο
6. Επανερμηνεύοντας την ερμηνεία της αφήγησης
17
5. Η αφηγηματολογία ως αναλυτική της
φιλοσοφίας και της ψυχοθεραπείας
Διδάσκων: Απόστολος Αποστόλου
Το μάθημα εξετάζει την αφηγηματική γνώση ως δια-
δικασία νοηματοδότησης του κόσμου μέσω της προ-
σωπικής διήγησης.
Ενότητες
1. Αφήγηση/μεταφορά και παράφραση
2. Το μεταβιβάζειν
3. Αφηγηματικές κοινότητες
4. Υπερβατική αφηγηματικότητα
5. Η αφήγηση από τους Σωκρατικούς διαλόγους
στη Μεταψυχολογία
6. Γνωσιακές Κονστρουκτιβστικές προσεγγίσεις
της αφήγησης ως μέσου θεραπείας
18
6. Η λειτουργία της αφήγησης στη ζωγρα-
φική
Διδάσκων: Παναγιώτης Παπαδόπουλος
1. Η έννοια της αφήγησης
Συνοπτική αναφορά σε κλασικά κείμενα που δια-
πραγματεύονται την έννοια της αφήγησης [Η Ποι-
ητική του Αριστοτέλη, η Πολιτεία του Πλάτωνα].
2. Η αφηγηματική ζωγραφική
Το αφηγηματικό στοιχείο είναι έντονο στη ζωγρα-
φική. Ολόκληρες περίοδοι της ζωγραφικής –Κλασική
αρχαιότητα, Αναγέννηση– χαρακτηρίζονται από την
αντίληψη της αφήγησης. Ιστορικά παραδείγματα.
3. Αναφορική λειτουργία και αφήγηση
H αφήγηση προϋποθέτει την αναφορική λειτουργία
για την οποία μιλά ο Γιάκομπσον. Ένα μεγάλο μέρος
της αρχαίας ζωγραφικής όσο και της δυτικής είναι
αφηγηματικό, απεικονίζει ιστορίες από τη θρησκεία,
την ιστορία και τη λογοτεχνία. Κριτήρια επιλογής του
αναφορικού στοιχείου; Η λειτουργία της κορύφωσης
στο ζωγραφικό έργο.
4. Αφήγηση και απτότητα
Στην αφηγηματική ζωγραφική απουσιάζουν τα μι-
μητικά στοιχεία που θα ενεργοποιούσαν τις κιναι-
σθητικές δυνάμεις του ατόμου, τη σαρκικότητα της
ζωγραφικής, την απτότητά της, την ακοή κλπ. Η αφη-
19
γηματική ζωγραφική είναι αποκλειστικά μια «ζω-
γραφική της όρασης».
5. Διήγηση και περιγραφή στη ζωγραφική
Διαφορά ανάμεσα στην αφήγηση και την περιγραφή:
η αφήγηση δίνει έμφαση στη χρονική και δραματική
όψη της διήγησης. αντίθετα η περιγραφή αναπαριστά
τα αντικείμενα στη συγχρονικότητά τους. Αυτό του-
λάχιστον συμβαίνει στη μυθιστοριογραφία. Στη ζω-
γραφική η χρονική διαδικασία δεν μπορεί να
απεικονιστεί παρά στη συγχρονικότητά της αλλά και
η περιγραφή το ίδιο. Πώς λύνεται αυτό το παράδοξο;
6. Συγχρονία και διαχρονία στο εικαστικό
έργο
Τρόποι που ο ζωγράφος εναρμονίζει στη κλίμακα της
διαδοχικότητας, αναπαραστάσεις αντικειμένων που
είναι σύγχρονα μεταξύ τους και που παρατίθενται
μέσα στον ίδιο χώρο.
7. Η έλλειψη και η αφήγηση
Η πρακτική της έλλειψης παραμένει έντονη μέσα στο
αφηγηματικό έργο. Κάθε αφήγηση μας προτείνεται
ως ένας ρυθμός από κενά και πλήρη διαστήματα.
Κάτι τέτοιο ισχύει και για το θέατρο και για το μυ-
θιστόρημα, κυρίως, όμως για τη ζωγραφική αφήγηση.
Ο αναφορικός χρόνος του έργου υπάρχει μαζί με το
γενικότερο πρόβλημα της απώλειας χρόνου.
20
7. Υπολογιστική γλωσσολογία
Διδάσκων: Ιωάννης Κόντος
Στο πλαίσιο της ενότητας της Υπολογιστικής Γλωσ-
σολογίας θα διδαχθούν θέματα από τους παρακάτω
τομείς:
1. Υπολογιστική Λεξικογραφία
2. Οντολογίες
3. Συντακτική Ανάλυση
4. Εισαγωγή στη Σημασιολογία
5. Επιλογικοί Περιορισμοί
6. Αναπαράσταση Γνώσης
7. Επίλυση Αμφισημίας
8. Υπονοούμενες Σχέσεις
9. Εξαγωγή Πληροφορίας
10. Επεξεργασία Αφηγηματικού Κειμένου
11. Επεξεργασία Γνωσιακού Κειμένου
21
8. Υπολογιστική αφηγηματολογία
Διδάσκοντες: Ιωάννης Κόντος
και Πέτρος Τζελεπίδης
Στην ενότητα αυτή αναλύονται θέματα μεθοδολογίας
επεξεργασίας αφηγηματικών κειμένων με υπολογι-
στή. Η μεθοδολογία αυτή αποσκοπεί στην αυτόματη
επεξεργασία με υπολογιστή πληροφοριακών δομών
που περιέχονται ή υπονοούνται σε αφηγηματικά κεί-
μενα.
Οι πληροφοριακές αυτές δομές αντιστοιχούν σε
ενέργειες ή δράσεις, επεισόδια, γνώσεις, ωφελιμότη-
τες και διαμάχες που περιγράφονται από αφηγημα-
τικά κείμενα. Υπεύθυνοι για τα γεγονότα αυτά είναι
άτομα ή κοινωνικές ομάδες ή ακόμη και ολόκληρα
κράτη που επιδιώκουν την επιτυχία κάποιου σκοπού.
Για την επιτυχία του σκοπού του ο ενδιαφερόμενος
φορέας ακολουθεί κάποιο σχέδιο. Αν οι σκοποί δύο ή
περισσότερων φορέων είναι αντικρουόμενοι τότε
υπάρχει διαμάχη και στα σχέδια αντιστοιχούν αν-
τισχέδια.
Οι δράσεις που αναφέρονται σε ένα αφηγηματικό
κείμενο αναγνωρίζονται από προγράμματα υπολογι-
στή με την χρήση ενός υπολογιστικού λεξικού, μιας
υπολογιστικής γραμματικής και διαφόρων υπολογι-
στικών βάσεων γνώσεων. Τα επεισόδια αναλύονται
με τη βοήθεια αφηγηματικών μονάδων που η παρά-
στασή τους μπορεί να γίνει με σχήματα, πλαίσια ή
22
γραμματικές κειμένων. Οι ωφελιμότητες και οι δια-
μάχες αναλύονται με τη βοήθεια στόχων και σχεδίων
των φορέων των υπεύθυνων για τις ενέργειες που
αναφέρονται στο κείμενο. Τα επιμέρους θέματα της
ενότητας αυτής είναι:
1. Επεξεργασία Ενεργειών ή Δράσεων
2. Επεξεργασία Σειράς Δράσεων
3. Υπολογιστική Παράσταση Χαρακτήρων
4. Επεξεργασία Ωφελιμιστικών Δομών
5. Επεξεργασία Δράσεων στη Γνωσιακή Επιστήμη
6. Υπολογιστική Παράσταση Διαμαχών
7. Επεξεργασία Μεταφορών και Αλληγοριών.
8. Απάντηση Ερωτήσεων από Αφηγήσεις
9. Δημιουργία Αφηγήσεων με Υπολογιστή
23
Βιογραφικά διδασκόντων
Απόστολος Αποστόλου
Ο Απόστολος Αποστόλου είναι Δρ Φιλοσοφίας, έχει
διδάξει Φιλοσοφική Ανθρωπολογία στο Πάντειο Πα-
νεπιστήμιο, Τμήμα Ψυχολογίας, και Θεωρία της
Λογο-τεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα. Επι-
σκέπτης Καθηγητής στη θεωρία της Λογοτεχνίας στο
Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Arese, (Μιλάνο) και Σύγ-
χρονης Φιλοσοφικής Σκέψης στο Ελεύθερο Πανεπι-
στήμιο Collefero (Ρώμη). Κριτικός Λογοτεχνίας. Έχει
διευθύνει περιοδικά και έχει οργανώσει συνέδρια ενώ
έχει συμμετάσχει σε συνέδρια στην Ελλάδα και στο
εξωτερικό. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στα ελλη-
νικά, ιταλικά, γαλλικά. Έχει γράψει δύο βιβλία, ενώ
έχει συμμετάσχει σε πολλές συνεργασίες βιβλίων. Συ-
νιδρυτής του Ινστιτούτου Πρακτικής Φιλοσοφίας και
Φιλοσοφικής Ανθρωπολογίας από το 1997 στη Φλω-
ρεντία.
*
Αλέξανδρος Κεσίσογλου
O Aλέξανδρος Kεσίσογλου (γεν. 1943) έχει διδάξει
στο Tμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του
Πανεπιστημίου Iωαννίνων. Σπούδασε Kλασική φιλο-
24
λογία στα Πανεπιστήμια Aθηνών και Freiburg i. Brsg.
΄Εχει υπηρετήσει στα Kέντρα Eρευνών της Aκαδημίας
Aθηνών. Aσχολείται με ζητήματα ποιητικής, αισθητι-
κής και σημειωτικής στην κλασική αρχαιότητα και
στη σύγχρονη εποχή.
*
Ιωάννης Κόντος
Έχει σπουδάσει Πληροφορική στη Γλασκώβη και στο
Μπίρμινχαμ. Έχει εργασθεί στο Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. Δημόκρι-
τος ως ερευνητής Πληροφορικής και ως Διευθυντής
του Κέντρου Υπολογιστών. Έχει υπηρετήσει ως Κα-
θηγητής Τεχνητής Νοημοσύνης στο Οικονομικό Πανε-
πιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει εκδώσει το
βιβλίο “Τεχνητή Νοημοσύνη και Επεξεργασία του
Λόγου”, και έχει δημοσιεύσει ένα σχετικό κεφάλαιο
σε βιβλίο Γνωσιακής Επιστήμης και πάνω από 90
ερευνητικές εργασίες Τεχνητής Νοημοσύνης και Επε-
ξεργασίας του Λόγου.
*
Βασίλειος Κύρκος
Ο Βασίλειος Κύρκος γεννήθηκε στην Αχλαδιά Καρδί-
τσας. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Α’
Γυμνάσιο Αρρένων Καρδίτσας. Επέτυχε στη Φιλοσο-
φική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1953) ως
υπότροφος του ΙΚΥ και τελείωσε το 1960.
Επί τρία χρόνια δίδαξε στην Ιδιωτική Μέση Εκ-
παίδευση (1960-63). Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα
δημοσίευσε πολλά άρθρα (φιλολογικά, φιλοσοφικά,
ιστορικά) και ένα βιβλίο για το δημοτικό τραγούδι
25
(1963) (φιλοσοφική /κοινωνική ανάλυση δύο στοι-
χείων: αγάπη και ηρωικό πνεύμα).
Πρώτη ολιγόμηνη επίσκεψη στη Γερμανία (Μόναχο)
το καλοκαίρι 1962. Από το Σεπτέμβριο του 1963 και
για τέσσερα χρόνια (οχτώ εξάμηνα) παρακολούθησε
στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Heidelberg
τα μαθήματα Φιλοσοφίας του H-G Gadamer
του Karl Lowith του J. Habermas και του Henrich.
Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα κλασσικής φι-
λολογίας (Καθηγ. Uvo Holscher) και Ιστορίας της Τέ-
χνης (E. Dinkler και R. Hampe). Από το δεύτερο
εξάμηνο έγινε δεκτός στο Oberseminar του Gadamer,
στον οποίο πρότεινε και δέχτηκε να γράψει διδακτο-
ρική διατριβή με θέμα: Die Dichtung im Rahmen der
Wissensfrage bei Aristoteles, που δημοσιεύθηκε αργό-
τερα (1972) με τίτλο: Die Dichtung ais Wissens problem
bei Aristoteles. Καθόλο το διάστημα των σπουδών
του στο Heidelberg είχε υποτροφία είτε από την
DAAD (Γερμανική Κυβέρνηση) είτε από το Πανεπι-
στήμιο (Collegium Academicum).
Παράλληλα δίδαξε επί τέσσερα εξάμηνα νέα ελλη-
νικά ως εντεταλμένος διδάσκαλος (Lehrbeauftragt) στο
Dolmetscher Institut και το Αρχαιολογικό Τμήμα του
Πανεπιστημίου.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα που παρέμεινε στο Πα-
νεπιστήμιο του Heidelberg είχε την ευκαιρία να πα-
ρακολουθήσει (εκτός από το «Ανώτερο Σεμινάριο»
του Gadamer) και άλλα φροντιστήρια και να συμπλη-
ρώσει τις σπουδές του με παραδόσεις για τη Γνωσιο-
θεωρία, την Αισθητική και τη Νεότερη Φιλοσοφία.
Έλαβε μέρος σε ερευνητικά προγράμματα και
σε ειδικές επιστημονικές συζητήσεις (Colloquia)
με Γερμανούς και άλλους εισηγητές. Ωστόσο τη
μεγαλύτερη προσπάθειά του συγκέντρωσε η με-
λέτη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και γε-
νικότερα η Ιστορία της Φιλοσοφίας.
26
Βοηθός έδρας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπι-
στημίου Αθηνών: 1969-1972 (αποχώρησε με αίτησή
του).
Υπεύθυνος για την Αρχαία Γραμματεία στην «Εκ-
δοτική Αθηνών» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους):
1972-1974, εκτός από τις εισηγήσεις και τον έλεγχο
ολόκληρου σχεδόν του Πολιτιστικού μέρους της
«Ιστορίας»: (τόμος Γ1-Στ΄) έγραψε ο ίδιος ορισμένα
κεφάλαια (βλ. πιο κάτω).
Στο διάστημα 1974-1981 εργάστηκε στα Κέντρα
Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (Κέντρο αρχαίων
Συγγραφέων, ως υπεύθυνος για τα φιλοσοφικά κεί-
μενα) και από το 1981 (7.2.81) διετέλεσε Καθηγητής
στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων,
όπου δίδαξε Ιστορία της Φιλοσοφίας.
Τέλος, επί ένα ακαδημαϊκό έτος (1988-89) εργά-
στηκε στο Boston College (ΗΠΑ) ως Visiting Scholar
(με πρόσκληση του Καθ. John Cleary).
Το 1996 με μετάκληση του Τμήματος Μεθοδολο-
γίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (Μ.Ι.Θ.Ε.)
του Πανεπιστημίου Αθηνών, ανέλαβε καθήκοντα στο
ίδιο Τμήμα έως το 2001, οπότε αφυπηρέτησε ορι-
στικά από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και έγινε ομ. Κα-
θηγητής του ίδιου Πανεπιστημίου.
Είναι μέλος Επιστημονικών Εταιρειών και συμμε-
τείχε με εισηγήσεις του σε πολλά συνέδρια Φιλοσο-
φίας κ.ά. στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Δίδαξε Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία (έμφαση: Πο-
λιτική και Κοινωνική Φιλοσοφία), Νεοελληνική Φιλο-
σοφία, Φιλοσοφική Ανθρωπολογία και Σύγχρονα
Φιλοσοφικά ρεύματα.
Δημοσίευσε βιβλία και εκατοντάδες μελέτες σε ελ-
ληνικά και ξένα περιοδικά.
*
27
Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Γενικές σπουδές
1985, Απόφοιτος του Παντείου Πανεπιστημίου,
Τμήμα Πολιτικών Επιστημών.
1986-1988, D.E.A, στο Πανεπιστήμιο του Poitiers,
πάνω στην Ιστορία της Φιλοσοφίας.
1988-1990, ερευνητής στα Archives Husserl στο Παρίσι
καθώς και στη Λουβαίν-Βέλγιο/maitre de conference.
1990-1995, διδακτορικές σπουδές στη Ναντέρ (Paris X).
1990-1991, EΜΥ στο τμήμα ΦΚΣ στο Πανεπιστήμιο
του Ρεθύμνου.
1. Σεμινάρια-Συνέδρια πάνω στην τέχνη
1996-1998, Διδάσκων στα σεμινάρια Φιλοσοφίας και
Αισθητικής στο Κέντρο Ερμηνευτικών Μελετών που
στεγαζόταν στο κτήριο της ΕΠΑΣΚΤ.
Ενδεικτικά αναφέρονται. Θεωρίες της κειμενικότη-
τας και τέχνη. Ένα χρήσιμο εργαλείο; Αποδόμηση
και αισθητική.
2004-μέχρι σήμερα. Συμμετείχε στην ίδρυση του κέν-
τρου θεωρίας ART-ACT στο οποίο έδωσε πλήθος δια-
λέξεων για θέματα αισθητικής καθώς και σε παρουσιάσεις
καλλιτεχνών.
2004-μέχρι σήμερα, επιμέλεια εκθέσεων σε γκαλερί
και μουσεία.
2. Τεχνοκριτική
2006-μέχρι σήμερα ασκεί την τεχνοκριτική στην εφη-
μερίδα Η Αυγή.
3. Εκδόσεις-Βιβλία
2004, Ανάμεσα στην παράδοση και το μοντέρνο ή η
αγωνία της επίδρασης στο έργο Ελλήνων σύγχρο-
νων τοπιογράφων, εκδόσεις Διώνη, 2004
2008, Ο Σαράντης Καραβούζης και η μεταφυσική,
εκδόσεις τέχνης Οίστρος.
2008, Η ζωγραφική του Δομένικου Βαρδακώστα, εκ-
δόσεις Δαρδανός-Τυποθήτω.
28
2008, Ο Χρόνης Μπότσογλου και ο κόσμος της εμ-
πειρίας. Ερμούπολη.
2008, Το Συμπλήρωμα, Η χαρακτική της Μαρίας
Παπαδημητρίου, εκδόσεις Αστήρ.
2008, Η γενιά του Σαράντα στη ζωγραφική, υπό έκ-
δοση Δαρδανός-Τυποθήτω.
2009, Υπαιθριστές τοπιογράφοι της γενιάς του σα-
ράντα, Το παράδειγμα του Κώστα Κουνάδη.
2009, Ο ζωγράφος Θανάσης Στεφόπουλος (υπό έκ-
δοση).
2009, Στήνοντας μια έκθεση, υπό έκδοση.
Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Arti,
Αντί, Ιχνευτής κ.α.
*
Γιώργος Ρωμανός
Ο Γιώργος Ρωμανός γράφει Διήγημα, Μυθιστόρημα,
Δοκίμια θεωρίας–κριτικής, και δίδαξε λογοτεχνία,
πεζογραφία και θεωρία, στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Με-
τάφρασης και Λογοτεχνίας.
Είναι επιμελητής βιβλίων από το 1974, και από το
1997 εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού Πανδώρα.
Mέχρι σήμερα έχει εκδώσει 5 συλλογές διηγη-
μάτων, ένα μυθιστόρημα, μία μελέτη, αισθητική –
ιστορική, και μία μετάφραση διηγημάτων του Dylan
Thomas. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα (από το 1977)
και δοκίμια σε εφημερίδες (Καθημερινή, Αυγή, κ.α.),
και σε όλα τα γνωστά λογοτεχνικά περιοδικά (από
το 1978). Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων,
και του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
Πήρε πτυχίο ιατρικής, (Α.Π.Θ.) και ειδικότητα,
(Ε.Κ.Π.Α.) και κατόπιν φοίτησε στην Φιλοσοφική
Σχολή του Ε.Κ.Π.Αθηνών. Εργάστηκε ως γιατρός
29
μέχρι το 1992. Έκτοτε αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία,
στη ζωγραφική και στην επιμέλεια βιβλίων.
Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά,
Γαλλικά, Γερμανικά.
Διακρίσεις, –επιλογή
2004. Το βιβλίο του: Δέκα ροκ κι ένα μπλουζ για
τρεις, Διηγήματα, Μεταίχμιο, 2004, εισήχθη για δι-
δασκαλία στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της
Τιφλίδας.
2006. Μετάλλιο της πόλεως Δήμου Παπάγου για
την προσφορά του στα γράμματα και στις τέχνες.
2009. Για το βιβλίο του Καζαμπλάνκα Καφέ, Μυ-
θιστόρημα, Άγκυρα, 2008, και για το σύνολο του
έργου του, του απονεμήθηκε, το βραβείο Εκδοτών Βι-
βλίου Βορείου Ελλάδος.
Βιβλιογραφία, Ενδεικτική – επιλεκτική
Για το έργο του Γ. Ρ., υπάρχει βιβλιογραφία από το
1978. Έχουν γραφτεί, σε περιοδικά τέχνης και εφη-
μερίδες, περισσότερες από εξήντα εκτεταμένες κρι-
τικές, και δεκάδες μικρότερα κείμενα. Παρουσιάσεις
του έργου του έχουν γίνει σε αίθουσες γραμμάτων,
τεχνών, σε συνέδρια καθώς και σε ραδιοφωνικές και
τηλεοπτικές εκπομπές. Έχει δώσει συνεντεύξεις
στην τηλεόραση, τον ημερήσιο και περιοδικό τύπο.
α. Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Πατάκης,
2007, (Ρωμανός Γιώργος, σελ 1953, και Πανδώρα
σελ. 1682).
β. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος – Λαρούς – Μπριτά-
νικα, τ. 52, σελ. 345.
γ. Μεγάλο λεξικό Ελλήνων Ζωγράφων, Γλυπτών,
και Χαρακτών, εκδ. Μέλισσα, τ. Δ΄, σελ.114.
30
Πέτρος Τζελεπίδης
Ο Πέτρος Α. Μ. Τζελεπίδης έχει διδάξει για περισ-
σότερο από 22 χρόνια σε όλους σχεδόν τους τομείς
της Τεχνητής Νοημοσύνης και τα θεμέλια της Γνω-
σιακής Επιστήμης σε μεταπτυχιακό και προπτυχιακό
επίπεδο στα Πανεπιστήμια: Kingston Λονδίνου
(Σχολή Επιστήμης Υπολογιστών, Πληροφοριακών Συ-
στημάτων και Μαθηματκών), Οξφόρδης (Τμήμα Πει-
ραματικής Ψυχολογίας), Αθηνών (Τμήμα Μεθοδολογίας
Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης), Κύπρου (Τμή-
μα Πληροφορικής), Κρήτης (Σχολή Ιατρικής).
Προωθεί την δημόσια κατανόηση της επιστήμης με
προσκεκλημένες ομιλίες, άρθρα και συνεντεύξεις.
Έχει διατελέσει: Διευθυντής μεταπτυχιακών σπουδών
Τεχνητής Νοημοσύνης, Πρόεδρος μεταπτυχιακού Συ-
μβουλίου Σπουδών και Συμβουλίου Εξεταστών, και
Διευθυντής του Εργαστηρίου Γνωσιακής Επιστήμης
του Πανεπιστημίου Kingston Λονδίνου, Πρόεδρος
συμποσίων σε διεθνή συνέδρια, Επιστημονικός υπεύ-
θυνος Ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων. Τον
Ιούλιο του 2005 παραιτήθηκε από την μόνιμη θέση
του αναπληρωτή καθηγητή για να αφοσιωθεί στην
έρευνα της δομής και των μηχανισμών των Νοημόνων
συστημάτων. Μέλος της συντακτικής επιτροπής των
επιστημονικών περιοδικών Cognitive Systems and
Neural, Parallel and Scienti.c Computations, και συ-
νεργάτης (Associate) σε ένα από τα κορυφαία, παγ-
κοσμίως, περιοδικά: Behavioral and Brain Sciences.
Έχει προσκληθεί και δώσει διαλέξεις σε Αγγλία, Ελ-
λάδα, Ηνωμένες Πολιτείες, Κύπρο και Ιαπωνία. Επι
του παρόντος είναι adjunct faculty member of the
graduate programme in the Brain & Mind Sciences at
the Medical School University of Crete, and Academic
Visitor to the Faculty of Philosophy, University of Ox-
31
ford. Έχει υπάρξει, ή είναι, μέλος επιστημονικών
εταιρειών όπως: Cognitive Science Society, British
Computer Society, American Association for Arti.cial
Intelligence, Ελληνική Εταιρεία Τεχνητής Νοημοσύνης
(ιδρυτικό μέλος), British Society for the Advancement
of Society, Ελληνική Εταιρεία Επιστημών της Γνώσης
και της Νόησης, και Εταίρος και μέλος του Συμβου-
λίου της Κυβερνητικής Εταιρείας Λονδίνου (FCybS).
Τα τελευταία 16 χρόνια αναπτύσσει μία ενοποι-
ημένη θεμελίωση των Επιστημών του Εγκεφάλου και
Νου. Συμπεράσματα και συνέπειες του έργου αυτού
έχουν δημοσιευθεί σε σημαίνοντα διεθνή επιστημο-
νικά περιοδικά όπως, Cybernetica, Behavioral and
Brain Sciences, World Futures, Kybernetes και στην
5τομη Encyclopedia of Information Science and Technology.
Έχει επιχορηγηθεί με το συνολικό ποσό του
1.2 εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επι-
τροπή και την Βρετανική Κυβέρνηση για ερευνητικά
και εκπαιδευτικά προγράμματα μεταξύ των οποίων
και το πρώτο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Τεχνητής
Νοημοσύνης στο Ηνωμένο Βασίλειο (1987). Έχει
λάβει χορηγίες από το Βρετανικό Συμβούλιο και έχει
διατελέσει Ερευνητικός Εταίρος των Βρετανικών Τη-
λεπικοινωνιών στην περιοχή των πολύπλοκων νοημό-
νων συστημάτων. Κριτής για την Ελληνική Γραμματεία
Έρευνας και Τεχνολογίας και ανεξάρτητος εμπειρο-
γνώμων για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
***
KANE KLIKKKK παλαιοτερες αναρτησεις

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ