ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11

KLIKKKKKKKKKKKKKKK

EUROART PRESS 1: ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11 ART-ACT

art-act THE NEW PLAN 2010-11

http://2010-2011-programa-art-act.blogspot.com/
ALL THE SELECTED DATA COME FROM INFORMATIONAL E-MAILS (BY ARTISTS AND GALLERIES) TO THE EUROART PRESS.


MATERIAL SELECTION IS UNDER THE EDITORSHIP OF CHRISTOS THEOFILIS.


YOU CAN SEND PHOTO AND INFORMATION OF YOUR EXHIBITION TO ART-ACT@TELLAS.GR AND IF IT IS CHOSEN,ΙΤ WILL BE POSTED IN EUROART PRESS.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ 'E-MAIL' GALLERY - ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ EUROART PRESS
ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΤΟART-ACT@TELLAS.GR ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΦΩΤΟ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ



[Π. ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ο.Σ.Δ.Ε.Ε.Τ.Ε./ Π.ΤΑΜΙΑΣ ΤΟΥ Ε.Ε.Τ.Ε. / ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Π.Ε.Λ. / ΜΕΛΟΣ A.I.C.L. ASSOCIATION INTERNATIONALE DE LA CRITIQUE LITTERAIRE /ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ/ επιμελητής της στήλης 'αυτοπροσδιορισμοί' των σελίδων γράμματα - τέχνες - εικαστικά της εφημερίδας 'η αυγή' και συνεργάτης του περιοδικού ΄Culture΄ της εφημερίδας ‘’ο κόσμος του επενδυτή’’]


Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ'

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.
Η ΣΤΗΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΚΕΛΥΦΟΣ ΛΟΓΟΥ – ΟΡΑΜΑΤΟΣ - ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ-ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.
ΟΙ ‘ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ‘ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.ΠΡΟΤΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ art-act@tellas.gr



11/03/2009 Χαράλαμπος Δαραδήμος ΟΣΔΕΕΤΕ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440930


25/03/2009 Γιάννα Γραμματοπούλου ΠΣΑΤ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440929

08/04/2009 Μαρία Μαραγκού Eλληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, (ΑICA) http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=445553

15/04/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΦΑΡΑΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441565

22/04/2009 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΥΠΑΡΑΚΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441564

06/05/2009 Μανώλης Ζαχαριουδάκης http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441563

20/05/2009 ΞΕΝΗΣ ΣΑΧΙΝΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441561

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/06/2009 Αννα Χατζηγιαννάκη http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=463805

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/06/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=468143

ΡΟΓΚΑΚΟΣ ΜΕΓΑΚΛΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=492005

ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=493924


ΗΛΙΑΣ ΧΑΡΙΣΗΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=496002

Αναγνώστες

klikk Αναγνώστες για αμεση ενημερωση

klikk   Αναγνώστες  για αμεση ενημερωση

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Zoumboulakis Galleries - Christiana Diamesi [christiana@zoumboulakis.gr] Αναδρομική Μαρίας Φιλοπούλου στα "Ερμουπόλεια" της Σύρου











Η αναδρομική έκθεση της Μαρίας Φιλοπούλου στο πλαίσιο της διοργάνωσης "Ερμουπόλεια 2009" της Σύρου
θα φιλοξενηθεί στην Πινακοθήκη Κυκλάδων (Ερμούπολη, Σύρος) από την 1 Αυγούστου έως τις 4 Σεπτεμβρίου.

Σας στέλνουμε το δελτίο τύπου, συνοδευτικά κείμενα και φωτογραφικό υλικό.

Είμαι στη διάθεσή σας για επιπλέον πληροφορίες και φωτογραφίες σε υψηλότερη ανάλυση.

Ευχαριστώ,

Χριστιάνα Διάμεση


Contemporary Art

Christiana Diamesi
20 Kolonaki Square
106 73 Athens
Greece
Tel: +302103608278
Fax: +302103631364
Email:
christiana@zoumboulakis.gr
www.zoumboulakis.gr
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ
ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΡΙΑΣ ΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ


Εγκαινιάζεται το Σάββατο 1 Αυγούστου στην Πινακοθήκη Κυκλάδων, στην Ερμούπολη της Σύρου, στο πλαίσιο του θεσμού «Ερμουπόλεια 2009» η αναδρομική έκθεση ζωγραφικής της Μαρίας Φιλοπούλου με τίτλο «Κυνηγώντας το Φως», με επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης Ίριδας Κρητικού. Η έκθεση που διοργανώνεται από το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ερμούπολης στην Πινακοθήκη Κυκλάδων, περιλαμβάνει έργα από κάθε περίοδο της δουλειάς της ζωγράφου, από τα πρώτα χρόνια μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στο Παρίσι, με τους χαρακτηριστικούς ευρυγώνιους εσωτερικούς χώρους, ως τους νεώτερους «Κολυμβητές» που αποτελούν το πεδίο μελέτης και πειραματισμού της κατά τα τελευταία χρόνια.

Στην έκθεση, που αποτελείται από διαφορετικές ενότητες που εστιάζουν στις ξεχωριστές περιόδους δουλειάς της ζωγράφου, παρουσιάζονται πίνακες μεγάλων κυρίως διαστάσεων, από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Μουσείο Φρυσίρα, Copelouzos Family Art Museum καθώς και από ιδιωτικές συλλογές ή από την προσωπική συλλογή της ζωγράφου. «Ακολουθώντας την χρονολογική σειρά στην οποία ανήκουν, παρουσιάζονται διαδοχικά οι ευρυγώνιες ελικοειδείς σκάλες και τα ζωοφόρα θερμοκήπια με τα χυμώδη τροπικά φυτά, τα κύκλια παράλια τοπία με τους λουόμενους και οι αποσπασματικές όψεις των καταστρωμάτων των πλοίων και των ταχύπλοων με τους επιβάτες, καθώς και οι γνώριμοι κολυμβητές των διάφανων νερών και των αρχαίων δεξαμενών των τελευταίων χρόνων. Χαρακτηριστική στα περισσότερα από τα έργα που επελέγησαν για την έκθεση, η μνημειακή διάσταση, που αποτελεί την πρώτη επιλογή της ζωγράφου κατά τη ζωγραφική, συχνά χειρονομιακή διαδικασία, η χωρίς όρια επέκταση του βλέμματος και της γραφής που καταργεί το πλαίσιο και διαχέει τη ζωγραφική στο διηνεκές, επαναφέροντας στο βλέμμα του θεατή την ποιητική διάσταση της πραγματικότητας».


Διάρκεια έκθεσης: 1 Αυγούστου – 4 Σεπτεμβρίου 2009
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 10:30-14:00 και 18:30 –22:00

Με την ευκαιρία της έκθεσης θα κυκλοφορήσει συνοδευτικό λεύκωμα με κείμενα της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα και της Ίριδας Κρητικού, ενώ συμπεριλαμβάνονται αποσπάσματα κειμένων από ατομικές εκθέσεις της καλλιτέχνιδας.

Για περισσότερες πληροφορίες:
κ. Γιώργο Αλτουβά τηλ. 697723220
κ. Δέσποινα Σαββοπούλου τηλ. 6932243516


ΧΟΡΗΓΟΣ: ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗΣ-ALAPIS
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ-ΠΛΑΚΑ (απόσπασμα)


Αναφερόμενη στο σύνολο του έργου της Μαρίας Φιλοπούλου, η Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, σημειώνει:

«Η Μαρία Φιλοπούλου είχε την τύχη να θητεύσει στη διάρκεια των σπουδών της στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, πλάι σ’ έναν από τους τελευταίους οπαδούς της ζωγραφικής του βλέμματος. Ο ζωγράφος Leonardo Cremonini έδινε πολύ περισσότερο βάρος στην καλλιέργεια της δυναμικής, της ενέργειας, της ευαισθησίας του βλέμματος παρά στην ίδια τη ζωγραφική πράξη. Οι μαθητές του ασκούνταν να εξερευνούν αυτό που ο δάσκαλος αποκαλούσε ο «ίλιγγος του ορατού». Διδάσκονταν να αναζητούν την «αποκάλυψη» ακόμη και μέσα στο ασήμαντο. Ο Cremonini δίδασκε στους μαθητές του ότι η ζωγραφική δεν είναι περιγραφική διαδικασία. Ο ζωγράφος οφείλει να επινοήσει τη δική του ποιητική για να μεταδώσει την αίσθηση, τη συγκίνηση που του προκάλεσε «ο ίλιγγος του ορατού». Η Μαρία Φιλοπούλου έχει κατακτήσει μια προσωπική χειρονομιακή «γραφή», που συνδυάζει παραδοσιακούς τρόπους και νεοτερικά στοιχεία. Το modus operandi, η δημιουργική διαδικασία είναι ορατή αλλά η εικόνα αναδύεται αβίαστα μέσα από την κίνηση του πινέλου, άλλοτε αργή, άλλοτε βίαιη, μέσα από καταλιβάδες, σταξίματα ή εκτινάξεις του χρώματος, από πυκνώσεις και αραιώσεις της ζωγραφικής ύλης, από λαζούρες ή σβησίματα. Μια τεχνική δυναμική και σίγουρη που προϋποθέτει μακρά άσκηση. Μια τεχνική που συνωριμάζει με το έργο της».

«Τα θερμοκήπια, οι θάλασσες, οι λουόμενοι της Μαρίας Φιλοπούλου δεν υπακούουν σε μια παραδοσιακή συνθετική αρχή. Είναι ένα κομμάτι του ορατού, μια τομή στη ροή του χρόνου. Εδώ προσεγγίζουμε μιαν άλλη διάσταση της ζωγραφικής της νέας ζωγράφου. Ο χρόνος, η ηρακλείτεια ροή του, είναι σημαντικό στοιχείο τόσο της ποιητικής όσο και της εικονοποιΐας της. Η χειρονομιακή γραφή υπηρετεί αυτή τη διάσταση. Οι εικόνες της Μαρίας Φιλοπούλου, χωρίς να είναι ιμπρεσιονιστικές, μοιράζονται μαζί τους αυτή την αίσθηση αρπαγής του εσαεί μεταβλητού θεάματος του κόσμου. Οι θάλασσές της αν δεν είναι ταραγμένες, φρικιούν στα χάδια του ζέφυρου και οι λουόμενοι, μισοί πάνω μισοί κάτω από την επιφάνεια του νερού, κινούνται με κινηματογραφικούς ρυθμούς. Ο ρυθμός, μια άλλη λανθάνουσα δύναμη στη δημιουργία της νέας ζωγράφου, πειθαρχεί τον δυναμισμό της χειρονομίας και αναχαιτίζει την τάση της εικόνας να ξεχυθεί στον χώρο, εισάγοντας στη σύνθεση τη μελωδία της τζαζ».

«Το χρώμα, από την άπειρη ποικιλία της χλωροφύλλης των θερμοκηπίων ως τα ιριδίζοντα γαλάζια της θάλασσας σε όλους τους τόνους του μπλε, βρίσκει την εορταστική εκπύρωσή του στους λουόμενους και στις θερινές παραλίες. Η ζωγράφος αγαπά και ξέρει να εμψυχώνει τόσο τις ομόηχες αρμονίες όσο και τα δυνατά κοντράστα».

«Δυναμική, εργατική, αφοσιωμένη, η Μαρία Φιλοπούλου ανανεώνει την εμπιστοσύνη στη δημιουργική ικανότητα των γυναικών και πλουτίζει τη ζωγραφική του βλέμματος και του καμβά με μια νέα σύγχρονη και εντελώς προσωπική έκφραση».

Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα
Ομότιμη Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης
Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑΣ (απόσπασμα)


«Ακολουθώντας την χρονολογική σειρά στην οποία ανήκουν, στην αναδρομική έκθεση της Μαρίας Φιλοπούλου, παρουσιάζονται διαδοχικά οι ευρυγώνιες ελικοειδείς σκάλες και τα ζωοφόρα θερμοκήπια με τα χυμώδη τροπικά φυτά, τα κύκλια παράλια τοπία με τους λουόμενους και οι αποσπασματικές όψεις των καταστρωμάτων των πλοίων και των ταχύπλοων με τους επιβάτες, καθώς και οι γνώριμοι κολυμβητές των διάφανων νερών και των αρχαίων δεξαμενών των τελευταίων χρόνων. Χαρακτηριστική στα περισσότερα από τα έργα που επελέγησαν για την έκθεση, η μνημειακή διάσταση, που επιδιώκει η ζωγράφος προκειμένου να απελευθερώσει τη στιβαρή, συχνά χειρονομιακή διαδικασία της γραφής της, απολαμβάνοντας τη χωρίς όρια επέκταση του βλέμματος, και τη φαινομενικά ανορθόδοξη οπτική γωνία της εικόνας που καταργεί το πλαίσιο και διαχέει τη ζωγραφική στο διηνεκές, επαναφέροντας στο βλέμμα του θεατή την ποιητική διάσταση της πραγματικότητας.

Στην πρώτη ενότητα της έκθεσης, παρουσιάζονται οι ελικοειδείς σκάλες (Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα, 1993), που ακολούθησαν τη μαθητεία της Φιλοπούλου στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού με δάσκαλο το Leonardo Cremonini, βασικό υποστηρικτή «της αποκαλυπτικής ζωγραφικής του βλέμματος», της εξερεύνησης «του ιλίγγου του ορατού». Στα έργα αυτά όπου, όπως σημειώνει η Μαρία Καραβία, «ελλοχεύει η ερευνητική ματιά του ανθρώπου που εφευρίσκει τις αμέτρητες δυνατότητες της προοπτικής κι ανιχνεύει τις αιφνίδιες διαφυγές που επιτρέπει ένα ανοιχτό παράθυρο ή, ένας μικρός φεγγίτης», ο χώρος παραμένει «γαλήνιος και τρομακτικός μαζί, αθόρυβος και εύγλωττος στους συμβολισμούς και τις προεκτάσεις του».

Στη δεύτερη ενότητα της έκθεσης (Γκαλερί Ζουμπουλάκη-Galerie Flak, 1996), παρουσιάζονται τα θερμοκήπια με τις χωμώδεις μπανανιές που η ζωγράφος αναζήτησε στα περίχωρα της Αθήνας, βγαίνοντας οριστικά από τα όρια του εργαστηρίου. Τα θερμοκήπια της Φιλοπούλου με τα εντατικά πράσινα, που σύμφωνα με τη Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα «θυμίζουν με την βλαστική και χυμώδη ζωτικότητά τους τα τροπικά δάση του Ντουανιέ Ρουσώ και τους σαρκοβόρους κήπους του Μαξ Έρνστ», αγνοώντας τις παραδοσιακές συνθετικές αρχές, μεταμορφώνονται υπό το βλέμμα του θεατή, υπό το καθεστώς της ευρυγώνιας θέασης που ωθεί την εικόνα στα άκρα της, αναιρώντας τη φαινομενικά επίπεδη παρασταική αφήγηση:« Ένα ήρεμο σιωπηλό τοπίο, αγροτικό και βιομηχανικό, με τις ντοματιές, τα ζαρζαβατικά και τα υποστηλώματα της πλαστικής οροφής, αποκαλύπτεται διαφορετικό από ό,τι αρχικά φαινόταν. Η ευρυγώνια θέαση, που ωθεί την εικόνα προς τα άκρα, προκαλεί ανασφάλεια για τα όρια της. Αντίστοιχα, το κέντρο της εικόνας, χαμηλά ανάμεσα στα φυτά, μένει, αν το κοιτάξει κανείς προσεκτικά, απομακρυσμένο και αδιευκρίνιστο. Έτσι ένα ουδέτερο περιβάλλον αποδεικνύεται ασαφές και αινιγματικό», σημειώνει ο Δημήτρης Μητρόπουλος. Στο «εύρημα της σέρας», όπου, σύμφωνα με τον Roland Flak, μέσα στην απόλυτη ησυχία «μια απαλή αύρα ανασηκώνει, σαν μια γιγαντιαία ανάσα, το υγρό πλαστικό, επάνω από το οποίο μαντεύουμε το γαλανό ουρανό», το εντατικό πράσινο των φυλλωμάτων της μπανανιάς επιχειρεί να τρυπήσει τον πελώριο γαλακτερό θόλο για να φτάσει στην ωριμότητα, για να ξαναβρεί την ελευθερία του αέρα και του φωτός.

Στην τρίτη ενότητα της έκθεσης, παρουσιάζονται παράλια τοπία και απόψεις επιβατηγών πλοίων και ταχύπλοων με επιβάτες εν πλω (Γκαλερί Ζουμπουλάκη 1999). Οι παραλίες, κατοικούνται από τη σιωπή, και αναπτύσσονται μέσα σε ένα ήπιο μικροκλίμα, τρυφερά εδάφη γιγάντιων θερμοκηπίων χωρίς τοιχώματα. Μέσα στην απόλυτη νηνεμία, η ελλειπτική τροχιά του βλέμματος, ανήσυχη και ευκίνητη, αιχμαλωτίζει το έκκεντρο φως και περιζώνει θαλασσινούς κρατήρες. Η γεωγραφία των ακτών ορίζεται εκ νέου, καθώς οικείες παραθαλάσσιες τοποθεσίες ψηλαφούνται ως την πεμπτουσία των συστατικών του τοπίου τους και τρέπονται σε μυστηριώδεις νήσους με ανεξερεύνητους αμμόλοφους και φαιοπράσινες υποβρύχιες κοιλάδες. Λουόμενοι και πεζοπόροι, εκούσιου ναυαγοί, παρακολουθούν τους παφλασμούς του κύματος και κατοικούν τους κρυφούς μυχούς και τους κόλπους, ακόμη και όταν δεν είναι ορατοί για το θεατή. Στα έργα που διαδραματίζονται εν πλω, η καμπύλη του βλέμματος κατευθύνεται προς τη γραμμή του ορίζοντα, σε ανοιχτές θάλασσες που διασχίζονται από ταχύπλοα ιπτάμενα και βραδυκίνητα επιβατηγά αναζητώντας τις διασταυρούμενες τεθλασμένες του φωτός.

Η έκθεση ολοκληρώνεται με τους κολυμβητές των τελευταίων ετών: άλλοτε υπό και άλλοτε επάνω από την επιφάνεια του νερού, υποτάσσονται στη χαυνωτική ρυθμολογία της ζωγράφου, -άλλοτε αιωρούμενοι ηδονικά ανάμεσα στις πολλαπλές διαφάνειες του διαθλώμενου φωτός και τους ιριδισμούς των γαλανών, των τυρκουάζ και των βαθυκύανων, κι άλλοτε εξερευνώντας τα μέλη κάποιου αρχαίου ναού, βυθισμένου στα θαλασσινά βάθη. Εδώ, η Φιλοπούλου, «χρησιμοποιεί την ατμοσφαιρική προοπτική, μα πάνω από όλα το ρυθμό, που φέρνει στο νου ένα πεντάγραμμο....έναν ρυθμό ο οποίος διαβάζεται με συνέπεια από τη μια άκρη του μουσαμά ως την άλλη», σημειώνει ο Αυγουστίνος Ζενάκος, ενώ ο Daniel Sibony, σημειώνει με τη σειρά του: «...στις ειδυλλιακές εικόνες της (Φιλοπούλου), ακροβατεί η υπόσχεση μιας μετάστασης. Γιατί το δροσερό αυτό νερό, διάστικτο από κολυμβητές (καλοσχεδιασμένους, μικροσκοπικούς, και με αναγνωρίσιμο φύλο) πάλλεται από έναν ζωηρό ρυθμό που το αναστατώνει και το ξαναβαπτίζει: το γαλάζιο νερό δεν αποτελεί πλέον έναν απλό διάκοσμο, έναν τόπο υποδοχής για τα κορμιά αυτά που κολυμπούν εντός του, καθώς τρέπεται σε ένα εντελώς διαφορετικό στοιχείο: ένα είδος πρωτόγονης κοσμικής σούπας, σπαρμένης με σάρκες ζώσες και φωτεινές. Τρέπεται στο αληθινό «πρόσωπο» της ζωγραφικής: κάτι νέο αποκτά υπόσταση, μέσω αυτών των ευφυών παιχνιδιών του φωτός...Η Μαρία Φ. αγαπά τη ζωγραφική και αγαπά να είναι ζωγράφος. Αλλά εδώ, πρόκειται για κάτι πιο συγκεκριμένο: αγαπά να είναι γόνιμη θάλασσα. Θάλασσα γονιμοποιημένη από τη σπορά της ίδιας της της ζωγραφικής. Θάλασσα όπου τα σώματα διασπείρουν τα φωτεινά ίχνη τους, τα εύθραυστα και ουσιώδη».

Συνολικά, στο έργο της των τελευταίων ετών, η Μαρία Φιλοπούλου εξετάζει τη δυνατότητα μίας συνολικής μετάστασης των πραγμάτων μέσω της ζωγραφικής πράξης. Το στοιχείο του νερού, ευφραντικό και ζωοποιό, διάστικτο από κολυμβητές και αρχαία μέλη, συνενώνει με τρόπο μοναδικό το μύθο με την πραγματικότητα. Το απέραντο γαλάζιο, τρέπεται σε δεξαμενή φωτός, σπαρμένη με την ανθρώπινη παρουσία και τα αρχαία μέλη. Διαθλασμένες οπτικές γωνίες θέασης εξερευνούν το αληθινό «πρόσωπο» της ζωγραφικής, που αποκτά υπόσταση μέσω αυτής της παλλόμενης ύλης, μέσω των απειροελάχιστων παιχνιδιών του φωτός, ενώ η μετάσταση της ζωγραφικής ύλης σε πνεύμα, μνήμη και κίνηση, ωθεί τη ρεαλιστική αισθητική στα άκρα της, προτείνοντας μια σύγχρονη εικαστική διαπραγμάτευση.

Στους παλλόμενους από φως και ενέργεια καμβάδες της, όπου οι νωχελικοί λουόμενοι πατούν επάνω στα ανάλαφρα ίχνη που η ίδια έχει αφήσει στην άμμο και τον αφρό, η Μαρία Φιλοπούλου αφηγείται τον προσωπικό περίπλου της με ένα ρεαλισμό απτό και ενθουσιώδη, έτσι όπως θα σημείωνε τις στιγμές και τις ώρες ενός ιδιωτικού θερινού χρόνου, έτσι όπως θα έμπαινε στο πρώτο διαθέσιμο πλοίο με μοναδικό προορισμό το ταξίδι, έτσι όπως θα άφηνε το σώμα της να ακουμπήσει στη λευκότερη ακτή κι έτσι απλά, όπως θα έπαιρνε μια βαθειά αναπνοή πρωτού καταδυθεί στην πιο διαυγή θάλασσα. Η αμεσότερη εντύπωση του θεατή είναι, ίσως αυτή της προνομιακής του μέθεξης στο ρου της ιδιωτικής περιπλάνησης της ζωγράφου, καθώς εκείνη εμφανώς του εμπιστεύεται ένα προσωπικό ημερολόγιο έργων και ημερών....».

Ίρις Κρητικού

Επιμελήτρια της έκθεσης

Το εύρημα της σέρας


Μια απαλή αύρα ανασηκώνει, σαν μια γιγαντιαία ανάσα, το υγρό πλαστικό της σέρας. Ανάμεσα στα σταγονίδια του ιδρώτα του, μαντεύουμε το γαλανό ουρανό, επάνω από αυτόν τον πελώριο θόλο, φτιαγμένο από ελαφρύ σκελετό.

Ούτε ένας θόρυβος. Μόνον το φως...

Το εντατικό πράσινο των φυλλωμάτων της μπανανιάς επιχειρεί να τρυπήσει το γαλακτερό θόλο για να φτάσει στην ωριμότητα.
Στη γη με με το χρώμα της κοκκινωπής τερρακόττας, απαντά ο πορφυρός ήλιος.
Μέσα στα σιωπηλά κενά, η φύση διαλαλεί την ανυπομονησία της να ξαναβρεί τον ελεύθερο αέρα.
Βρισκόμαστε στον καιρό της πρώτης ημέρας, στην καρδιά της αθανασίας, μέσα στο μαγικό κύκλο όπου η Μαρία Φιλοπούλου μας απαριθμεί τον κύκλο της ζωής: τον τιτάνιο αγώνα ανάμεσα στο νερό και την ξηρασία, τη νύχτα και την ημέρα, τη ζωή και το θάνατο.
Μπροστά στους καμβάδες της, γινόμαστε μάρτυρες μιας κυκλώπειας μάχης, με στόχο η ζωή να κρατηθεί και να προχωρήσει. Εισχωρούμε μέσα στον περιβάλλοντα θόλο, μέσα στη μήτρα, μέσα στην κοιτίδα της γέννησης.

Ούτε ένας θόρυβος. Μόνον το φως...

Η Μαρία Φιλοπούλου διαπερνά, με το τεράστιο ταλέντο της του ζωγράφου, τα μυστήρια της γονιμοποίησης, αναπτύσσει μπροστά στο βλέμμα μας τους ιλίγγους του αέναου κύκλου της ζωής. Προτείνει, κάτω από τα μάτια μας, τις σκάλες του Ιακώβ. Μας εναποθέτει στο κενό, μας ρίχνει από ψηλά για να μας ξαναπιάσει πριν την πτώση, μας εξασκεί στην ελαφρότητα.

Ούτε ένας θόρυβος. Μόνον το φως...

Η Μαρία Φιλοπούλου είναι σιωπηλή. Ζωγραφίζει μέσα στην ησυχία, μέσα στην εσωτερική γαλήνη. Σαν ένας σοφός. Ωστόσο, είναι νέα. Εδώ και λίγο καιρό, ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Σιωπηλή και αξιοθαύμαστη.
Επιστρέφει στο Παρίσι, έχοντας ολοκληρώσει μια αργή ζωγραφική διαδικασία περισυλλογής και δράσης για να μας χαρίσει μια ζωγραφική ελεύθερη, θριαμβική, ωσεί νέα.

Ούτε ένας θόρυβος. Μόνον το φως...


Roland Flak
Παρίσι, Οκτώβριος 1996












ΩΣ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ


«Η Μαρία Φιλοπούλου αφηγείται το μοναχικό περίπλου της με ένα ρεαλισμό απτό και ενθουσιώδη, έτσι όπως θα σημείωνε τις στιγμές και τις ώρες ενός ιδιωτικού θερινού χρόνου, έτσι όπως θα έμπαινε στο πρώτο διαθέσιμο πλοίο με μοναδικό προορισμό το ταξίδι, έτσι όπως θα άφηνε το σώμα της να ακουμπήσει στη λευκότερη ακτή κι έτσι απλά, όπως θα έπαιρνε μια βαθειά αναπνοή πρωτού καταδυθεί στην πιο διαυγή θάλασσα. Η αμεσότερη εντύπωση του θεατή είναι, ίσως αυτή της προνομιακής του μέθεξης στο ρου της θαλασσινής περιπλάνησης της ζωγράφου, καθώς εκείνη εμφανώς του εμπιστεύεται ένα προσωπικό ημερολόγιο καταστρώματος. Οι νωχελικού λουόμενοι και οι αθέατοι εξερευνητές των ακτών της Φιλοπούλου, πατούν επάνω στα ανάλαφρα ίχνη που η ίδια έχει αφήσει στην άμμο και τον αφρό. Οι βιαστικοί επιβάτες των ιπτάμενων και οι μακάριοι ταξιδευτές του Αιγαίου γέρνουν στις κουπαστές όπου και η ίδια στηρίχθηκε εξερευνώντας με το βλέμμα της τον ανοιχτό ορίζοντα».

......................................................................................................................................

«Στα θαλασσινά τοπία όπου τίποτε σχεδόν δεν κινείται, οι παραλίες κατοικούνται από τη σιωπή, και αναπτύσσονται μέσα σε ένα ήπιο μικροκλίμα, τρυφερά εδάφη γιγάντιων θερμοκηπίων χωρίς τοιχώματα. Μέσα στην απόλυτη νηνεμία, η ελλειπτική τροχιά του βλέμματος, ανήσυχη και ευκίνητη, αιχμαλωτίζει το έκκεντρο και περιζώνει θαλασσινούς κρατήρες. Η γεωγραφία των ακτών ορίζεται εκ νέου, καθώς οικείες παραθαλάσσιες τοποθεσίες ψηλαφούνται ως την πεμπτουσία των συστατικών του τοπίου τους και τρέπονται σε μυστηριώδεις νήσους με ανεξερεύνητους αμμόλοφους και φαιοπράσινες υποβρύχιες κοιλάδες. Η Καρδαμύλη, η Ακτή του Κουνουπιού και το Ασπρονήσι πλέουν μέσα στην ηχώ των ονομάτων τους, καθώς η ανεξίτηλη αποκάλυψη της αστραφτερής ομορφιάς τους καθοσιώνει την καθημερινή τους διάσταση. Η ψευδαίσθηση της ερημίας διακόπτεται περιστασιακά αλλά σκόπιμα από σκόρπια ίχνη ανθρώπινης παρουσίας. Σε αργή κίνηση, οι επίδοξοι κολυμβητές θρυμματίζουν τους σβώλους της άμμου και λεηλατούν τις λιτές ιορροπίες του φωτός και της πρώτης ύλης. Ομπρέλες ηλίου τέμνουν τους οριζόντιους άξονες της εικόνας, ενώ μια ανεπαίσθητη μυρωδιά αντηλιακού τεμαχίζει τη σιωπή. Λουόμενοι και πεζοπόροι, εκούσιου ναυαγοί, παρακολουθούν τους παφλασμούς του κύματος και κατοικούν τους κρυφούς μυχούς και τους κόλπους, ακόμη και όταν δεν είναι ορατοί για το θεατή. Η ακτή γίνεται διαδοχικά σημείο εκκίνησης και επιστροφής, τόπος εξερεύνησης και καταφύγιο, πεδίο κατάκτησης και νόστου.

Πρωτού ακόμη ξεθωριάσουν τα ίχνη των κολυμβητών, η Φιλοπούλου μας οδηγεί στη δεύτερη ενότητα της έκθεσης, το ταξίδι. Εδώ, το τοπίο εν πλω, επικαλείται τους τεχνητούς άξονες από τους οποίους έμοιαζε να έχει οριστικά απαλλαγεί. Η καμπύλη του βλέμματος κατευθύνεται πέρα από τα παράκτια εδάφη, σε ανοιχτές θάλασσες που διασχίζονται από ταχύπλοα ιπτάμενα και βραδυκίνητα επιβατηγά. Μακράν του να λειτουργούν σαν περιοριστικό κέλυφος, οι μεταλλικοί όγκοι των πλοίων τέμνουν το δυσδιάστατο της ζωγραφικής επιφάνειας, πλεόντας πρόσω ολοταχώς προς το μέρος του θεατή ή επιταχύνοντας την πορεία της ζωγράφου προς τη γραμμή του ορίζοντα».



Ίρις Κρητικού Μάρτιος 1999

KANE KLIKKKK παλαιοτερες αναρτησεις

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ