ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11

KLIKKKKKKKKKKKKKKK

EUROART PRESS 1: ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11 ART-ACT

art-act THE NEW PLAN 2010-11

http://2010-2011-programa-art-act.blogspot.com/
ALL THE SELECTED DATA COME FROM INFORMATIONAL E-MAILS (BY ARTISTS AND GALLERIES) TO THE EUROART PRESS.


MATERIAL SELECTION IS UNDER THE EDITORSHIP OF CHRISTOS THEOFILIS.


YOU CAN SEND PHOTO AND INFORMATION OF YOUR EXHIBITION TO ART-ACT@TELLAS.GR AND IF IT IS CHOSEN,ΙΤ WILL BE POSTED IN EUROART PRESS.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ 'E-MAIL' GALLERY - ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ EUROART PRESS
ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΤΟART-ACT@TELLAS.GR ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΦΩΤΟ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ



[Π. ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ο.Σ.Δ.Ε.Ε.Τ.Ε./ Π.ΤΑΜΙΑΣ ΤΟΥ Ε.Ε.Τ.Ε. / ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Π.Ε.Λ. / ΜΕΛΟΣ A.I.C.L. ASSOCIATION INTERNATIONALE DE LA CRITIQUE LITTERAIRE /ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ/ επιμελητής της στήλης 'αυτοπροσδιορισμοί' των σελίδων γράμματα - τέχνες - εικαστικά της εφημερίδας 'η αυγή' και συνεργάτης του περιοδικού ΄Culture΄ της εφημερίδας ‘’ο κόσμος του επενδυτή’’]


Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ'

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.
Η ΣΤΗΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΚΕΛΥΦΟΣ ΛΟΓΟΥ – ΟΡΑΜΑΤΟΣ - ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ-ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.
ΟΙ ‘ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ‘ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.ΠΡΟΤΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ art-act@tellas.gr



11/03/2009 Χαράλαμπος Δαραδήμος ΟΣΔΕΕΤΕ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440930


25/03/2009 Γιάννα Γραμματοπούλου ΠΣΑΤ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440929

08/04/2009 Μαρία Μαραγκού Eλληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, (ΑICA) http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=445553

15/04/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΦΑΡΑΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441565

22/04/2009 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΥΠΑΡΑΚΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441564

06/05/2009 Μανώλης Ζαχαριουδάκης http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441563

20/05/2009 ΞΕΝΗΣ ΣΑΧΙΝΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441561

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/06/2009 Αννα Χατζηγιαννάκη http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=463805

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/06/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=468143

ΡΟΓΚΑΚΟΣ ΜΕΓΑΚΛΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=492005

ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=493924


ΗΛΙΑΣ ΧΑΡΙΣΗΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=496002

Αναγνώστες

klikk Αναγνώστες για αμεση ενημερωση

klikk   Αναγνώστες  για αμεση ενημερωση

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

Κωστή Τριανταφύλλου τι ζητάμε από την τέχνη ,τι ζητάμε απ’ την ζωή μας ;

Κωστή Τριανταφύλλου


τι ζητάμε από την τέχνη ,τι ζητάμε απ’ την ζωή μας ; *



Η μεγαλύτερη γυναίκα καλλιτέχνης είναι η μητέρα μου, μπήκε στην σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, είχε καταπληκτικό κλασσικό σχέδιο και σταμάτησε να ασχολείται όταν επρόκειτο να με γεννήσει. Αυτό κι αν είναι Τέχνη. Γεννήθηκα με δίπλωμα/πιστοποιητικό γνήσιου έργου τέχνης! Όχι ,γεννήθηκα κληρονομικώ δικαιώματι καλλιτέχνης! Γιατί : Αυτό - Είναι . Είναι η μεγαλύτερη γυναίκα της ζωής μου. Ναι, θα μπορούσε να είναι μια μεγάλη καλλιτέχνης. Λίγες γυναίκες μπήκαν τότε στην σχολή αλλά ελάχιστες, μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού, συνέχισαν. Άρα εδώ ήδη μιλάμε για ανδρική παρουσία στην τέχνη. Αργότερα υπήρξε μια άνοδος της γυναικείας ευαισθησίας. Εδώ και κάποιες δεκαετίες αυτό που υπάρχει είναι επαγγελματισμός για συγκρότηση βιογραφικού ,οι ρόλοι αντικαθρεφτίζονται μέσα από σχέσεις εξειδικευμένες και τα ονόματα έρχονται και παρέρχονται όπως οι λιακάδες σένα δελτίο καιρού.
Εάν αντιληφθούμε την ζωή σαν ένα κομμάτι της τέχνης-σε ποιόν κάνουμε κακό; Ποιόν βλάπτει το να γίνει « η καθημερινή ζωή τέχνη » ; Το αντίστροφο, εάν ένα κομμάτι καθημερινότητας μπει μέσα σε ένα μουσείο γίνεται αυτόματα τέχνη ; Γιατί στην μία περίπτωση αποτελεί ρητορικό σχήμα – ενώ στην άλλη γεγονός ; Το πραγματοποιήσιμο και το μη δυνάμενο να πραγματωθεί ; Μήπως η ζωή τού καλλιτέχνη γίνεται τέχνη; Έστω, ανάγοντας φαντασιακά την πραγματικότητα σε ένα φανταστικό μουσείο ή εργαστήριο; Τα έργα του γίνονται σε σχέση με την ζωή του ή σε σχέση με άλλα έργα τέχνης ή σε σχέση με την ιστορία της τέχνης ή σε σχέση με τον τρόπο ανάγνωσης της σύγχρονης προβληματικής ή σε σχέση με την αγορά, την μόδα, τον έμπορο, τον επιμελητή; Η ζωή των έργων είναι δεδομένο πως δεν ανήκει στον καλλιτέχνη – πόσοι επιμελητές δεν προσπαθούν να εκθέτουν μόνο πεθαμένους καλλιτέχνες ,οπότε τα έργα τους να είναι στην ανεξέλεγκτη διακριτική του ευχέρεια να παρουσιαστούν με οποιοδήποτε τρόπο!
Ποιητές προσδιόρισαν κινήματα τέχνης, σήμερα που δεν υπάρχουν πια κινήματα, χρηματιστές συλλέκτες επιμελητές πιάνουν τον σφυγμό της επιτυχημένης συναλλαγής ; Υπάρχουν περίοδοι όπου το ζητούμενο είναι ο επαναπροσδιορισμός της τέχνης ιδιαίτερα στην αρχή του 20 ου αιώνα έως και την δεκαετία του 60,υπάρχουν όμως και μεταβατικές περίοδοι όπου η χρηματική συναλλαγή κυριαρχεί και υποκαθιστά τις αξίες που ενυπάρχουν σε μια κοινωνία-έτσι και σε ένα έργο τέχνης.
Το ερώτημα τι είναι τέχνη έρχεται να το απαντήσει ο καλλιτέχνης , ο οποίος σήμερα βρίσκεται να έχει μικρότερη σημασία από τον επιμελητή, τον διευθυντή ενός μουσείου και φυσικά τον συλλέκτη. Ο καλλιτέχνης το απαντάει με το έργο του ,το οποίο αν δεν το βάλει σε εκθέσεις ο επιμελητής, αν δεν το κρεμάσει ο διευθυντής του μουσείου αν δεν υποστηριχθεί από συλλέκτη, αν δεν σπρωχτεί από ενδιάμεσους ανεξάρτητους φορείς στα εξώφυλλα των μοδάτων περιοδικών, αν δεν γυρίσει στις απανταχού μπιενάλε – θα μείνει στο εργαστήριο του καλλιτέχνη για την πιθανή ανακάλυψη από κάποιον ερευνητή. Ποιός είναι αυτός που απαντάει σε αυτό το ερώτημα. Ο θεατής, ο καλλιτέχνης, ο διευθυντής Μουσείου ,ο επιμελητής;
Ο ετερόνομος τρόπος ζωής, μας έφερε σε τέλος δημιουργικής διαδρομής ,διαλόγου κι επικοινωνίας και πλέον το αφασιακό, αδιάφορο και ατομικιστικό κυριαρχεί. Ο ετερόνομος τρόπος παραγωγής τέχνης φέρνει τέλος στην φαντασία και στην δημιουργική σχέση με την πραγματικότητα .Παρ’ όλη την αύξηση παραγωγής τέχνης και θεάματος αυτός ο τρόπος δεν είναι άλλος από την παραγωγή που εγγράφεται σε μια ετερόνομη συμπεριφορά. Όσο για την έκφραση Αυτό μου αρέσει ή δεν μου αρέσει ή και γιατί έτσι μου αρέσει είναι καθήλωση στην βρεφική ηλικία ή επαναφορά αυτής της ηλικίας στον δημόσιο σχολιασμό. Φυσικά δεν είναι τίποτα άλλο πέραν της καταναλωτικής αγωγής.
Και γιατί εγώ νοιάζομαι όχι γι Αυτό αλλά για την τέχνη και θέλω να προσπαθήσω να της δώσω νόημα; Θέλω να θυμίσω πως έχω πει πολλές φορές όχι στο να συμμετάσχω σε ομαδικές αλλά και σε ατομικές σε αίθ.τέχνης όταν οι προϋποθέσεις για το έργο μου δεν είναι οι κατάλληλες. Και έχω εκθέσει /παρουσιάσει έργα που φέρουν κεραυνούς και σε εξωτερικό χώρο όπου δεν είναι χώρος τέχνης –υπήρξε επικοινωνία με τον θεατή. Το ηχητικό ξάφνιασμα έφερνε και την πρόσκληση να το δουν. Γιατί ζήτησα στον εαυτό μου κεραυνούς ; Γιατί άρχισα να μιλάω με τους κεραυνούς, γιατί τους παρουσίασα ; Γιατί ταυτίζομαι με αυτά τα έργα και χάνομαι μέσα τους όταν τα κοιτάω ώρες ολόκληρες μαγεμένος ; Γιατί μου αρέσει να βλέπω περαστικούς να σταματάνε και να τα χαζεύουν αρκετές στιγμές της ζωής τους – σε κάποια παράθυρα που τα είχα βάλει ήταν ενδιαφέρον πόσο ο ένας τα έδειχνε και τα σχολίαζε στον άλλον. Γιατί;
Θα σας διαβάσω ένα κείμενο για τους κεραυνούς μου που μπορεί να απαντάει σε περισσότερα ερωτήματα. Έτσι, λοιπόν: Ο άγνωστος Χ σε αόρατη αποστολή


Ζούμε σ' έναν κόσμο που θεωρούμε πως εκμοντερνίζεται , άν αυτό είναι η αναμενόμενη συνέχεια της Αναγέννησης ,πως εξελίσσεται η τεχνολογία, η τέχνη ,η γνώση, η ανθρώπινη ελευθερία και πως οδηγεί σε μιά κοινωνία χειραφετημένη απο την άγνοια ,την φτώχεια , την μονοκρατορία ιδεολογιών και μακριά από φανατισμούς . Ομως αυτό πού βλέπουμε γύρω μας δεν είναι αυτό που θα θέλαμε να έχει πραγματοποιηθεί και τελικά δεν είναι πρόοδος του ανθρώπου, αλλά επί μέρους εξελίξεις υποταγμένες στην κοινωνική δεοντολογία διαχείρισης της παραγωγής . Μικρό παράδειγμα η γεννετική εξέλιξη με τα σημαντικά ευρήματα και η χρησιμοποίησή της για μεταλλαγμένα τρόφιμα , για να μπορεί ο δείκτης τιμών να ικανοποιεί τις πληθωριστικές κρίσεις της σύγχρονης οικονομίας . Κι όπως λέει ο Lyotard , σήμερα δεν αισθάνεται κανείς ένοχος για το ότι είναι απαίδευτος και ζεί μέσα στην άγνοια . Αλλά μήπως αυτό δεν ήταν το επιχείρημα της πλειοψηφίας του γερμανικού λαού για τα στρατόπεδα εξολόθρευσης και το Άουσβιτς !
Σήμερα λοιπόν που αυτό το μοντέρνο θέλει να χρησιμοποιεί έννοιες παγκοσμιότητας,( διάβαζε απόλυτη και μονοκρατορική άποψη ), όπου έχουμε τίτλους εκθέσεων όπως παγκόσμια οπτική ( Global Vision ) την οποία έχουν εκ φύσεως παγκόσμια μόνον οι τυφλοί ,το να ψάξουμε τον ρόλο της τέχνης σημαίνει πως ψάχνουμε έναντι της σκόπιμα παγκοσμιοποιημένης ιδεολογίας, (διάβαζε ταυτολογικής και ισοπεδωτικής ιδεολογίας ). Δηλαδή ψάχνουμε με τον δικό μας τρόπο αντίληψης και πέρα από συντηρητικές συντεταγμένες ανάγνωσης της αναγκαιότητας ύπαρξης της τέχνης.
Ο άνθρωπος που αποκτάει φτερά , που κλέβει από τους θεούς τη φωτιά , γινόταν κατά περιόδους πρότυπο ζωής , είτανε όμως πάντα πρόκληση ! Ο Δαίδαλος είναι ο τύπος του καλλιτέχνη που φέρει ικανότητες όσο αρχιτεκτονικής , τόσο γλυπτικής , ακόμη κι εφευρέτης μηχανικών μέσων είναι ! Στον δε Μένονα του Πλάτωνα τα γλυπτά του χαρακτηρίζονται ως έμψυχα . Από τον πανεπιστήμονα Αριστοτέλη , στους εγκυκλοπαιδιστές έως την σημερινή μορφή ειδίκευσης κι ανάλυσης που έχει πάρει η επιστήμη , ο άνθρωπος ζητάει λύσεις ανάλογες του εκάστοτε κοινωνικού γίγνεσθαι . Έτσι από τον Δαίδαλο στον Λεονάρντο έως τους σημερινούς καλλιτέχνες , βλέπουμε περιόδους αναλαμπών , όπου τα όρια διαπλατύνονται κι απελευθερώνεται η δημιουργική δράση . Ο άγνωστος Χ ελλοχεύει ως φορέας δημιουργικής έφεσης .Διασχίζοντας τις διαδρομές της τέχνης στις χαρτογραφημένες περιοχές , περνάμε από όλες τις μορφές τέχνης και συναντάμε τόσο τις εμπορικές περιοχές που οι έμποροι πουλάνε την έξυπνη πραμάτεια τους ,όσο και εκείνες του ονείρου και της έρευνας που δεν παράγονται εικόνες και ποιήματα - αλλά ασκείται η ποιητική αίσθηση και το δημιουργικό φαντασιακό πραγματώνεται ,χρησιμοποιώντας όσο την γραφή τόσο την εικόνα ή την αναπνοή ή τον ηλεκτρισμό ή την έννοια Χ .
Ο παράγων άγνωστος Χ εξάσκησε την σκέψη και βοήθησε στην αντίληψη κι ανάγνωση του εσωτερικού κι εξωτερικού περιβάλλοντος του ανθρώπου. Το ζητούμενο άγνωστο τροφοδότησε την δημιουργική έκφραση και ανάπτυξε μορφές πού βοήθησαν στην κατάκτηση δεδομένων .Τα δεδομένα μπολιάστηκαν με τον παράγοντα Χ και για τα άγνωστα αυτά δεδομένα της σκέψης χρειάστηκε η έρευνα . Η έρευνα κι ο επαναπροσδιορισμός της από την ανακάλυψη , είναι μια πορεία που δίνει λόγο ύπαρξης ερευνητικής.
Μέσα από τις ιδεολογίες και τις θεολογικές τους προεκτάσεις όλα βρίσκουν μια έμπιστη λύση .Μέσα στο άγνωστο ταξίδι Χ η τέχνη πάντα επαναπροσδιορίζεται φαντασιακά .Όταν ο Χ εισβάλει στην τέχνη τότε γίνεται Χ + . Είναι παράγων ανατροπής και ανανέωσης . Αυτό βέβαια μπορεί να ισχύσει , όταν αυτός ο άγνωστος δεν υποδύεται έναν γνωστό , που ανήκει στον υπερθετικό βαθμό του λόγου και προτάσσει τελεολογικές λύσεις γιά ανάπτυξη θεολογικών πρωτοβουλιών κι όταν αυτός ο άγνωστος δεν εξοστρακίζεται εν όψει ενός " τέλειου " πολιτειακού συστήματος κι όταν αυτός ο άγνωστος δεν γίνεται ιδεολογικό κατασκεύασμα γιά παραπλάνηση των ανθρώπινων διαφορών σε γένος, φυλή, σκέψη ιδιοσυγκρασία - αλλά φορέας ενός συνολικού προτάγματος του ανθρώπινου γένους .Ο άγνωστος Χ αναγνωρίζεται στην διαφορά και στον άλλον που άν δεν επικοινωνήσουμε μαζύ του δεν θα γνωρίζουμε το άγνωστο που φέρει την ζωή και διεκπεραιώνει τα όριά της .Ο άγνωστος Χ κατασκευάζει λαβυρίνθους για να γίνει το άγνωστο γνωστό - να βρει τις διαδρομές .
Κάθε ξεπέρασμα των ορίων , εμπεριέχει κίνδυνο . Παίρνοντας όμως αυτό το ρίσκο εμπλουτίζουμε τον διάλογο . Ο επαναπροσδιορισμός των ορίων θέτει τα καινούρια ενδιαφέροντα και τα ερωτήματα που γεννιούνται προ των πυλών του κοινωνικού διαλόγου. Ο δημόσιος διάλογος όταν γίνεται αντικαθρεφτίζει όχι μόνον το πού μπορεί να πραγματοποιηθεί , την χρονική στιγμή που αυτός ξεκίνησε αλλά φυσικά και τις κοινωνικές δυνάμεις που συμμετέχουν σ' αυτόν .Ετσι , είναι εύκολο να πούμε πως η σχέση τέχνης - ηθικής είναι ένας διάλογος που έχει περιλάβει και καταγράψει σκέψεις , ερωτήματα και απαντήσεις .Ομως η γεννετική επιστήμη και η ηθική δεοντολογία σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη γενετική παρέμβασή της ,είναι μια ανοιχτή συζήτηση .Γιά να καθορίσουμε τον διάλογο πρέπει να προσδιορίσουμε τα όριά του και να τον αφήσουμε σε μιά δημιουργική ανάπτυξη , να τα ξεπεράσει και να τα επανατοποθετήσει όσες φορές το θεωρεί αναγκαίο γεννεσιουργό αίτιο .Οντας ο διάλογος μέρος της επικοινωνιακής περιπέτειας του ανθρώπου , προσπαθεί να χαράξει δρόμους ενδιαφέροντος παράλληλους ή επάλληλους που μπορεί να μην συναντηθούν ποτέ - αλλά αν αυτό συμβεί τότε ο διάλογος θα είναι εδραιωμένος σε ουσιαστικές προτάσεις απελευθερωτικές του ανθρώπινου δυναμικού . Για ν’ ανακαλύψουμε πρέπει να θέλουμε να χαράξουμε περιοχές έρευνας και να τις διασχίσουμε πολλές φορές για να επισημανθεί το πρώτο μονοπάτι στο απάτητο φρέσκο έδαφος .Ο πολιτισμός εμπεριέχει όλες τις μορφές γνώσης και τρόπους απόκτησης , επιστημονικής και λαϊκής , επαγγελματικής κι εμπειρικής από όλες τις γεωγραφικές περιοχές της γης . Έτσι αν αυτοί που προσδιορίζουν την πολιτιστική φυσιογνωμία αλλά και την επιστημολογική ηγεμονία τού σημερινού λεγόμενου προηγμένου κόσμου δεν δεχτούν αυτή την διάχυση και ρευστότητα , αλλά κλειστούν στα στενά δικά τους σύνορα , θα είναι υπό αμφισβήτηση .

Ο ψηφιακός κόσμος της ηλεκτρονικής εποχής , περιέχει τόσους μύθους , όσο κι οι παλιότερες κοινωνίες . Από αιώνα σε αιώνα οι μυθολογικές βαλίτσες ταξίδεψαν σαν ένα μυστικό επιβίωσης , που έρχεται σε μας σήμερα , παρ ' όλη την πληροφορική εξέλιξη και τις νέες τεχνολογίες , με το ίδιο περιεχόμενο .Μύθοι επιβίωσης λοιπόν και νέες τεχνολογίες συνθέτουν ένα νέο τρόπο επικοινωνίας και ζωής ; Αλλάζουν το συνολικό αίτημα ζωής του απελευθερωμένου και συνειδητοποιημένου άνθρωπου ; Η ηλεκτρονική τεχνολογία αναπτύσσεται , η ψηφιοποίηση της πληροφορίας έφερε ακόμα και την έρευνα της εικόνας σε πρακτική εφαρμογή με μεγάλες δυνατότητες συνδυασμών πληροφορίας με δημιουργικές προεκτάσεις - τα αποτελέσματα που γεννιούνται είναι μιας άλλης πραγματικότητας ! Όλα τα διάμεσα μπορούν να αναπτύξουν την δημιουργική ανθρώπινη κατάθεση αν γίνουν απελευθερωτικοί φορείς της συλλογικής συνείδησης και πάρουν θέση ιστορικής παρέμβασης . Οταν η συλλογική πνευματικότητα της κοινότητας είναι ποιότητας , αυτή η ανθρώπινη ομάδα μπορεί να γράψει την δημιουργική ιστορία της ανθρωπότητας .Μήπως , ο άνθρωπος που ζητάει την ομορφιά και τον πολιτισμό , είναι μια φράση που ανήκει σε έναν ασθενή που χρειάζεται θεραπεία ;
Μήπως έχουμε ξεχάσει πως αν δεχόμαστε ένα σύστημα , αυτό της πληροφορικής για παράδειγμα , είναι για να φέρει κάποιο αποτέλεσμα στην παραγωγή και όχι ο ανθρώπινος εγκέφαλος να συρρικνωθεί στο ψηφιακό ιδεώδες ενός λογισμικού προγράμματος ! Εάν κάτι γίνεται αποδεκτό και δεν ζητιέται η ανατροπή του είναι γιατί είναι αποτελεσματικό . Ετσι , για παράδειγμα , η ελεύθερη αγορά και η διεθνής λογική της έχει επιτρέψει στους 80 πιο πλούσιους ανθρώπους του πλανήτη , να διαθέτουν περισσότερα χρήματα από το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της Κίνας .Αυτό βέβαια δεν θα μπορέσει να συνεχίσει να υπάρχει αν οι Κινέζοι τελικά δεν οδηγηθούν σε ευημερία ή έστω σε δίκαιη κι ισορροπημένη ευημερία κι ανάπτυξη ή σε κάποιο ανάλογο θετικό αποτέλεσμα . Επειδή υπάρχει τεχνολογική ανάπτυξη κι επιστημονική εξέλιξη κι υστερία μαζύ , αυτό δεν σημαίνει πως περνάμε μια περίοδο συνολικής ανθρώπινης προόδου . Δεν σημαίνει πως με την ανακάλυψη της τυπογραφίας δημιουργήθηκαν μεγάλοι συγγραφείς , ούτε πως η ανυπαρξία της εμπόδισε τον Αριστοτέλη να γράψει τόσα βιβλία σε μια τέτοια ευρεία γκάμα διαπραγμάτευσης από τα μετεωρολογικά έως την ποιητική . Εξ άλλου αυτός ο οργανωμένος ψηφιακός νοητός χώρος , μήπως δεν είναι απόρροια της οργάνωσης ενός ειδικού τμήματος μόνον της ανθρώπινης φαντασίας ; Ο ηλεκτρονικός πολιτισμός μας για την ώρα έκανε έξυπνες τις μηχανές . Πόσο ταιριάζει αυτή η λέξη για να χαρακτηρίσουμε τον αιώνα που τέλειωσε , δηλαδή έξυπνος αιώνας και κατά προέκταση έξυπνος άνθρωπος ; Η φωτονική φωτιά που καίει μέσα στις οθόνες στο σπίτι μας , συνεχίζει την αρχέτυπη λογική της φωτιάς στο σπίτι προσφέροντας επιπλέον την ζεστασιά της λάμψης της τεχνητής ευφυΐας των υπολογιστών ; Είναι το ίδιο πρωτόγονο ένα χτεσινό γκράφιτι , ένας σχεδιασμός στα προϊστορικά σπήλαια και μια ανάλογη χειρονομία ή επεξεργασία μ ' ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα στην νέα μας σπηλιά τον υπολογιστή του σπιτιού μας ; Οσο κερδισμένη βγαίνει η τέχνη από τα τεχνολογικά υλικά τόσο και αυτά τα ίδια γίνονται πιο έξυπνα και δημιουργικά στα χέρια καλλιτεχνών . Η ανάγνωση του κόσμου σαν ολότητα , που δίνει δικαίωμα στον λόγο της τέχνης να υπάρξει , θέλει να κάνει έναν κόσμο τέχνης την πολύμορφη πραγματικότητα . Η τέχνη διαπραγματεύεται το άγνωστο αναδεικνύοντας κρυφές πλευρές και δυσεύρετες αλήθειες , για ν ' αναδείξει το ουσιώδες ανεξήγητο ή το τυχαίο ωραίο .


Κωστής Τριανταφύλλου



*Για την συζήτηση γύρω από το ερώτημα MA EINAI ΑΥΤΟ ΤΕΧΝΗ ; του βιβλίου της Cynthia Freeland, Εκδόσεις Πλέθρον,2007.
KANE KLIKKKK παλαιοτερες αναρτησεις

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ