ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11

KLIKKKKKKKKKKKKKKK

EUROART PRESS 1: ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11 ART-ACT

art-act THE NEW PLAN 2010-11

http://2010-2011-programa-art-act.blogspot.com/
ALL THE SELECTED DATA COME FROM INFORMATIONAL E-MAILS (BY ARTISTS AND GALLERIES) TO THE EUROART PRESS.


MATERIAL SELECTION IS UNDER THE EDITORSHIP OF CHRISTOS THEOFILIS.


YOU CAN SEND PHOTO AND INFORMATION OF YOUR EXHIBITION TO ART-ACT@TELLAS.GR AND IF IT IS CHOSEN,ΙΤ WILL BE POSTED IN EUROART PRESS.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ 'E-MAIL' GALLERY - ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ EUROART PRESS
ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΤΟART-ACT@TELLAS.GR ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΦΩΤΟ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ



[Π. ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ο.Σ.Δ.Ε.Ε.Τ.Ε./ Π.ΤΑΜΙΑΣ ΤΟΥ Ε.Ε.Τ.Ε. / ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Π.Ε.Λ. / ΜΕΛΟΣ A.I.C.L. ASSOCIATION INTERNATIONALE DE LA CRITIQUE LITTERAIRE /ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ/ επιμελητής της στήλης 'αυτοπροσδιορισμοί' των σελίδων γράμματα - τέχνες - εικαστικά της εφημερίδας 'η αυγή' και συνεργάτης του περιοδικού ΄Culture΄ της εφημερίδας ‘’ο κόσμος του επενδυτή’’]


Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ'

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.
Η ΣΤΗΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΚΕΛΥΦΟΣ ΛΟΓΟΥ – ΟΡΑΜΑΤΟΣ - ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ-ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.
ΟΙ ‘ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ‘ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.ΠΡΟΤΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ art-act@tellas.gr



11/03/2009 Χαράλαμπος Δαραδήμος ΟΣΔΕΕΤΕ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440930


25/03/2009 Γιάννα Γραμματοπούλου ΠΣΑΤ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440929

08/04/2009 Μαρία Μαραγκού Eλληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, (ΑICA) http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=445553

15/04/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΦΑΡΑΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441565

22/04/2009 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΥΠΑΡΑΚΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441564

06/05/2009 Μανώλης Ζαχαριουδάκης http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441563

20/05/2009 ΞΕΝΗΣ ΣΑΧΙΝΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441561

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/06/2009 Αννα Χατζηγιαννάκη http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=463805

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/06/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=468143

ΡΟΓΚΑΚΟΣ ΜΕΓΑΚΛΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=492005

ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=493924


ΗΛΙΑΣ ΧΑΡΙΣΗΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=496002

Αναγνώστες

klikk Αναγνώστες για αμεση ενημερωση

klikk   Αναγνώστες  για αμεση ενημερωση

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

CULTURE ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ Μικρος Διάλογος ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ


Μικρος Διάλογος
ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Διαπιστώνω ότι στο έργο του ο Χάρης Κοντοσφυρης αποφεύγει τους ριζοσπαστικούς αφορισμούς τη γοητεία της παραδοξολογίας και τις φιλολογικές διαισθήσεις. Διατυπώνει την εκφραστική του αλήθεια, καταργώντας κάθε παραδοσιακή πειθαρχία. Η αίσθηση «ταυτότητας» εκδηλώνεται στην καθαρότητα των αποφάσεων του να δρομολογήσει την εικαστική του έκφραση στο ιδεοδρομιο του διαλόγου με την ζωή των κοινωνιών.
ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου το 1965. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Χατζίκου στην Αθήνα (1984-1987) και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) στην Αθήνα (1987-1993).

Έχει συμμετάσχει στην 3η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Μεσογειακών Χωρών στη Μπολώνια της Ιταλίας (1988), στο Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ (1991), στην Configura2 στην Ερφούρτη της Γερμανίας (1995), στο Φεστιβάλ Δρόμου στο Ισμίτ της Τουρκίας 2001), με εγκαταστάσεις του στο Μοναστήρι Φυρογίων της Σίφνου από το 1999 έως το 2001 και στο Ίδρυμα Κυδωνιέως στην Άνδρο (2007).

Το 2004 συνεργάστηκε με την Cheap Art για την παραγωγή και την παρουσίαση της εγκατάστασης «Αθήνα-Πεκίνο», που απετέλεσε και την επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στην 26η Μπιενάλε του Σάο Πάολο της Βραζιλίας με Εθνική Επίτροπο την ιστορικό και κριτικό τέχνης, Ειρήνη Σαβαννή. Το έργο «Αθήνα-Πεκίνο» εκτέθηκε επίσης στη 2η Διεθνή Μπιενάλε του Πεκίνου, το Σεπτέμβριο του 2005.

Το 2007 παρουσιάστηκε ατομική του έκθεση με τίτλο «Adorno in Love» στην Globe Gallery στο Newcastle της Αγγλίας. Το 2007 διοργάνωσε από κοινού με τους εικαστικούς Ζωή Παππά και Chirstian Rupp τη διεθνή εικαστική έκθεση «Trauma Queen» στην Αθήνα.

Το 2009 παρουσίασε την τελευταία του ατομική έκθεση με τίτλο «Ηλεκτρικό Σπίτι» στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα.
. Το 2003 εξέδωσε το βιβλίο του με τον τίτλο «Έσοπτρο» από τις εκδόσεις futura.
Από το 2007 διδάσκει στο Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ H τέχνη εν τη γενέσει της πρέπει να παραμένει στην συντεχνία και εκεί να συνομιλεί θέτοντας προβλήματα και λύσεις, η νομίζετε οροθετημένη αποκόπτεται από τον διαλογο με τη ζωή των κοινωνιών ;

ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ Η οριοθέτηση της τέχνης ως ενός ειδικού χώρου, ενός ειδικού πλαισίου στην κοινωνία, που μελετάται μάλιστα από μια ειδική επιστήμη, την Αισθητική, οδήγησε σε λανθασμένες εντυπώσεις για τη σχέση τέχνης-κοινωνίας, τέχνης-καλλιτέχνη. Πολλές φορές μάλιστα τον δίαυλο της τέχνης προς την κοινωνία αναλαμβάνει η Συντεχνία, που στην εποχή μας, αδρανοποιημένη και αφομοιωμένη από θεσμικούς και επιτελικούς ρόλους, συχνά δεν βοηθά στην αυθεντικότητα της τέχνης, προάγει μια κρατικοδίαιτη, συντηρητική πλευρά της. Η Συντεχνία εμπλέκεται περισσότερο σε σχέσεις παραγωγής-κατανάλωσης και δεν έχω καταφέρει να είμαι σίγουρος ότι ένα έργο τέχνης μπορεί να εμπορευματοποιηθεί, να παραχθεί. Με την εδραίωσή της η αστική τάξη, στον 20ο αιώνα, ζήτησε από την τέχνη να αναγνώσει και να οικειοποιήσει επιτεύγματα της ανθρώπινης σκέψης, της φυσικής, της κοινωνιολογίας, της ανθρωπολογίας. Συχνά, η τέχνη προχώρησε σε ακραίους πειραματισμούς αποκομμένη από την κοινωνία, πρωτοπόρησε. Αν μπορούσαμε να συζητήσουμε κάτι είναι πώς η τέχνη θα μπορούσε να συναντήσει την κοινωνία στο πεζοδρόμιο; Η τέχνη δεν καταφέρνει να κοινωνικοποιείται, δεν είναι σαν τα πηρούνια, μέρος της καθημερινής ζωής. Είναι σε μουσεία με συγκεκριμένη δημόσια έκθεση και σε επαγγελματικά παζάρια, τις γκαλερί, που μέχρι πρόσφατα στην Ελλάδα εξαντλούνταν να παίζουν το ρόλο της γκαλερί και του μουσείου ταυτόχρονα, π.χ. ΔΕΣΜΟΣ, για όσους θυμούνται. Αυτό γινόταν μέχρι που εμφανίστηκε η πιάτσα του Ψυρρή. Επειδή όμως η κοινωνία είναι σαν τη γλώσσα, παραμένει αυτούσια αλλά και αλλοιώνεται, μετασχηματίζεται δημιουργικά, η τέχνη αναγκαστικά την ακολουθεί κι έτσι προκύπτουν μερικά εξαίρετα παραδείγματα νεολογισμών, όπως ο Χαλεπάς και ο Γύζης, ο Καστριώτης και ο Μπουζιάνης.



ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ Βασιζόμενοι στην αρχή της φιλοσοφίας ότι στηρίζεται και εξαρτάται από την επιστήμη, μπορούμε να δεχτούμε ότι έχει την δυνατότητα να αποφασίζει πότε ένα έργο είναι τέχνη ; το έργο σας άπτεται των επιστημών για να δεχτεί επιστημονικές εξηγήσεις και τη φιλοσοφία ως προέκταση του ;


ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ Κάποτε άκουσα την Αιμιλία Παπαφιλίππου, ίσως να ήταν τελειόφοιτη, να μιλά για την τέταρτη διάσταση. Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι ο μηχανισμός της ανθρώπινης σκέψης παράγει θηριώδη επιτεύγματα. Με αυτή την έννοια άρχισα να επικαλούμαι πάντα τους τρόπους μιας δημιουργικής σκέψης και όχι το αδηφάγο συμπέρασμα, αποτέλεσμα μιας προσπάθειας. Με ενδιαφέρει η νοητική σύλληψη, οι συνάψεις παρά η ευφορία μιας νέας κατάκτησης. Με λίγα λόγια με ενδιαφέρει το ταξίδι τόσο των άλλων όσο και το δικό μου παρά ο προορισμός. Αυτό τον καιρό μελετώ τους μηχανισμούς που κατασκευάζουν ιστορίες και χειραγωγούν τα πνεύματα μέσα από ασύλληπτης ομορφιάς εικόνες ευφορίας και καταστροφών. Περνάω από ένα δικό μου ζωγραφικό φίλτρο εικόνες που διασώθηκαν μέσα στην επικαιρότητα. Τα πρώτα δείγματα αυτής της δουλειάς παρουσίασα στη Ζουμπουλάκη τα Χριστούγεννα με μια μυκητιακή συμπεριφορά των σχεδίων που προέκυψαν. Θα ξαναδοκιμάσω με νεότερα σχέδια το Σεπτέμβρη στη Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης (σε μια έκθεση με επιμελητές τους Αρετή Λεοπούλου και Θοδωρή Μάρκογλου) και αργά το φθινόπωρο σε διαβαλκανική έκθεση που διοργανώνεται στο Βουκουρέστι από την Melenia Art Gallery με τον Πρεβελάκη να παρουσιάζει τα Βαλκάνιά του. Εδώ τα σχέδια θα παρασιτούν αστοίχιστα, ανάμεσα, δίπλα, εκατέρωθεν της ήδη στημένης έκθεσης των υπόλοιπων Βαλκάνιων καλλιτεχνών. Η όλη σύλληψη ονομάζεται «circulation» («κυκλοφορία»). Έννοιες όπως: μαζική αποκοπή, οικο-μετανάστευση, μητρόπολη, κοινωνία της επιτήρησης, κινητικότητα, δημιουργική τάξη κ.α. βρίσκονται στο στόχαστρο.




ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ Σημειώνω ότι το έργο σας ως υλικοποιημενη ιδέα, δεν έχει τίποτε το οριστικό. Όλα λειτουργούν στην αδιάκοπη διαδικασία του γίγνεσθαι. Δεν στρατεύεται, ούτε υποτάσσεται σε όρους διεκδικώντας το αιώνιο, το καθολικό. Το εννοιακο παρελθόν με το τεχνολογικό μέλλον συνομιλούν και ποτέ σε μια οριστική κατάσταση του απόλυτου.

ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ Οι αγνώμονες πιστεύουν ότι όταν περπατάς στα χωράφια των εικαστικών τεχνών, περπατάς σε αντίγραφα της πραγματικότητας. Πολύ γρήγορα, όσο εξασκείσαι, συνειδητοποιείς ότι η εικονιστική αναπαράσταση είναι μια εξάσκηση στα όρια των συμβόλων, προσωπικά ή καθολικά. Αμέσως μετά τους φράχτες των συμβόλων, θεατής ή καλλιτέχνης, συνειδητοποιείς ότι το πιο ενδιαφέρον κοίταγμα ή έργο σου είναι αυτό που υπάγει την αναπαράσταση ή την περιγραφή σε καταδήλωση. Έτσι απελευθερώνεται η αναπαράσταση από παραπλανητικές ιδέες που την ήθελαν μια ιδιώνυμη διαδικασία αντικαθρεφτίσματος και πλέον την αναγνωρίζουμε ως συμβολική σχέση, συχνά σχετική και μεταβλητή. Κάτι που δεν αρέσει πολύ στα επινοημένα συστήματα αναπαράστασης των επιστημών. Εδώ βρίσκεται και η ουσιώδης διαφορά των τεχνών με τις επιστήμες. Στο πώς μεθοδεύεις την κυριαρχία συμβόλων για την αναπαράσταση ώστε να ερμηνεύσεις τις παρατηρήσεις σου. Τότε, διανοητές (επιστήμονες ή καλλιτέχνες) συνειδητοποιούν ότι επεξεργάζονται –επινόηση, εφαρμογή, ανάγνωση, χειρισμό– συμβολικά συστήματα. Δείτε πώς χειρίστηκαν ζητήματα αναπαράστασης της τέταρτης διάστασης οι κυβιστές και οι φυσικοί στον 20ο αιώνα. Τα στοιχεία που συνθέτω στο έργο μου δεν είναι απόλυτα, είναι ευμετάβλητα και ενώ αν ήμουν επιστήμονας-ερευνητής θα τα χρησιμοποιούσα για να καταλάβω τον κόσμο, εγώ τα ερευνώ για να καταλάβω ποιος είμαι, ερευνώ τον εαυτό μου, «το άσχετο», το «άδολο κεφάλι του ποιητή» Σαχτούρη που όταν το φορούσε «γύριζε έξαλλος στους δρόμους με πράσινο εξαγωνομετρικό κεφάλι». Τον θυμάμαι τον Σαχτούρη να πίνει καφέ στη Φωκίωνος Νέγρη, στη Φαίδρα. Ενδυόταν τον γέροντα και συλλογιζόταν.


ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ Στο έργο σας επισημαίνω την αλληλουχία των διαδικασιών. Το οικονομικό σύστημα οδηγεί στη μετανάστευση, μεταναστεύοντας ταυτόχρονα τον πολιτισμό. Έτσι έχουμε μια αλληλουχία στα γίγνεσθαι. Η εγκατάσταση σας «ΑΘΗΝΑ-ΠΕΚΙΝΟ»που αποτέλεσε και την επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στην 26η Μπιενάλε του Σάο Πάολο Βραζιλίας, χαρακτηρίζεται απ’ αυτή την αμοιβαία δράση, απ’ αυτή την πλοκή των διαδικασιών.

ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ Το πρόβλημα της Διδώς δίνει απαντήσεις στο σκεπτικό σας..
Στον κόσμο δεν συμβαίνει τίποτα του οποίου η σημασία να μη συμπίπτει με εκείνη του μέγιστου και ελάχιστου. Ένα μαθηματικό ισοπεριμετρικό πρόβλημα με μυθιστορηματικές διαστάσεις εμπλέκεται άμεσα με την αναζήτηση και κατοχύρωση μιας ελεύθερης περιοχής από την πριγκίπισσα της Φοινίκης, Διδώ.
Η Διδώ αναχώρησε προς δυσμάς, παραπλέοντας τις ακτές της Μεσογείου σε αναζήτηση ασύλου. Στον κόλπο της σημερινής Τύνιδας εκστασιάστηκε βλέποντας το τοπίο και άρχισε διαπραγματεύσεις για την αγορά ενός κομματιού γης. Οι απαιτήσεις της περιορίζονταν στο ελάχιστο. Δεν ζητούσε παρά μόνο όση έκταση μπορούσε να "κυκλωθεί με τη δορά ενός ταύρου".Η Διδώ έπεισε τον τοπικό ηγεμόνα Ιάρβα και η συμφωνία έκλεισε. Η Διδώ τεμάχισε τη δορά του ταύρου σε λεπτές λωρίδες, τις έδεσε τη μια με την άλλη και κύκλωσε μια μεγάλη έκταση, όπου έχτισε ένα φρούριο και κοντά του την πόλη της Καρχηδόνας. Εκεί της όριζε η μοίρα να ζήσει τον ανανταπόδοτο έρωτα και να υποστεί μαρτυρικό θάνατο μέσα στη δική της ελεύθερη περιοχή.Το μαθηματικό πρόβλημα ορίζεται ως εξής:
Μεταξύ όλων των κλειστών επίπεδων καμπυλών με δεδομένο μήκος να βρεθεί εκείνη η οποία περικλείει το χωρίο με το μέγιστο εμβαδόν. Είναι εντυπωσιακή η υπαρξιακή αντιστοιχία των απόδημων μεταναστών που μέσα από ελάχιστες απαιτήσεις πετυχαίνουν τη μέγιστη ανάπτυξη και εισροή στον καινούργιο τόπο. Δείτε την εισροή της κινέζικης εμπορικής διασποράς στην Αθήνα, την κατάκτηση όλης της αγοράς της μητρόπολης και πλέον όλης της επικράτειας. Δείτε, επίσης, πώς οι εθιμικές απαιτήσεις της μουσουλμανικής μειονότητας στη Γαλλία επηρεάζουν τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το γαλλικό κράτος την ελευθερία των συμβόλων.
Ένας απόδημος έχει να λύσει ισοπεριμετρικά προβλήματα, προβλέποντας τα ελάχιστα, ελπίζοντας στα μέγιστα, υπολογίζοντας τα μέγιστα για να οργανώσει τα ελάχιστα, ζώντας σε μέγιστη πύκνωση σε ένα υπόγειο της Κυψέλης, διανύοντας μια απόσταση που στην πραγματικότητα διαρκεί ελάχιστα (ώρες) σε μέγιστο χρόνο (μπορεί και μήνες) για να φτάσει στη μητρόπολη της ελευθερίας.
Αυτός ο εμπορικός ακτιβισμός της Διδώς -που κατάφερε από μια μικρή πριγκίπισσα να γίνει κυρίαρχη βασίλισσα της Αφρικής και να εμπνεύσει τον ποιητή Βιργίλιο να τη μετοικήσει στην Αινειάδα του - αποτελεί ένα συμβολικό παράδειγμα για να ορθωθεί μπροστά μας το φιλοσοφικό, υπαρξιακό και κοινωνιολογικό φαινόμενο της αποδήμησης και υμνεί εκείνον που αναζητεί την περιπέτεια και την ευκαιρία, εκτιμά το ανοίκειο και το περίεργο διασπείροντας πολιτισμό.
Μέσα από το διωγμό και το βίαιο, τελικά, θάνατο της Διδώς στην Καρχηδόνα, το μαθηματικό πρόβλημα της ισοπεριμετρικότητας προβάλλει σαν ένα πρόβλημα των μέγιστων και ελάχιστων έλξεων Διακρίνετε την ισχυρή ένταση μεταξύ της συναρπαστικής, ερεθιστικής, ακόμη και διεγερτικής ελκυστικότητας του εξωτισμού του άλλου τόπου και της αντίστροφης επιθυμίας για τη διατήρηση, τη θαλπωρή και την παραμυθία του οικείου τόπου. Αυτές οι περιπαιχτικές, αντιφατικές έλξεις αποτελούν το παράδοξο του Οδυσσέα, ένα ισοπεριμετρικό πρόβλημα προς διερεύνηση της αποδήμησης, της διασποράς, της αναζήτησης της ελευθερίας.
Οι κοινωνικές ομάδες, είτε επειδή τελούν υπό διωγμό είτε γιατί θέλουν να οργανώσουν την υποκειμενική τους ελευθερία, αντιμέτωπες με την ανασφάλεια, τον κίνδυνο και τις αντιξοότητες, στρέφονται προς τα μέσα όσο και προς τα έξω, είναι εθνοτικές αλλά και διεθνικές, είναι τοπικές αλλά και κοσμοπολίτικες.
Η διασπορά –μέσα από το παράδοξο ταξίδι του Οδυσσέα– μετατρέπεται σε ένα εννοιολογικό σκάφος. Το ταξίδι ενδέχεται να γίνει μέσα στα όρια της πόλης με τη μορφή γκέτο ή να γίνει πλανητικό οργανώνοντας κοινωνικά ιστία που κινούν οικονομίες άλλων τόπων.
Ένα είναι σίγουρο: Εκείνοι που επιβιβάζονται απρόσμενα σ' αυτό το σκάφος είναι πάρα πολλοί.


ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ «Ηλεκτρικό σπίτι» γκαλερί Ζουμπουλάκη 2009 το τσιμέντο ως πρώτη ύλη. Αντίφαση των κοινωνιών, οικολογική καταστροφή-οικολογική συνείδηση; η ύλη -σκάφανδρο των προσωπικών σας συνομιλιών, εξερευνήσεων, καταστροφών ;

ΧΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣΦΥΡΗΣ Είσαι ένα παιδί κρυμμένο μέσα σε ένα σπίτι. Αν θες σκέψου σαν σπίτι και τη γη. Έχεις μάθει όλες τις κρυψώνες. Κρύβεσαι και φανερώνεσαι παντού και όποτε θες. Αν επιστρέψεις εκεί μετά από χρόνια, είσαι βέβαιος ότι θα ξαναβρείς τα πάντα, όπως ήταν. Ξαναβρίσκεσαι κλεισμένος μέσα στον κόσμο της ύλης. Αυτό πραγματευόταν το «Ηλεκτρικό Σπίτι». Το πώς αποκόπτεσαι από το σπίτι που έμαθες να κρύβεσαι και να φανερώνεσαι παντού και όποτε θες. Ύλην φυγειν αδύνατον. Το «αδύνατον» υλικό μου είναι το τσιμέντο. Εύπλαστο, άχρωμο, παντοδύναμο, εύθραυστο, ακατοίκητο, αρχιτεκτονεί τεχνητές σπηλιές. Το τσιμέντο παράγει για πάνω από είκοσι χρόνια σκέψεις πάνω στην προκατάληψη του άσχημου. Παμπάλαιο υλικό, ιδιαίτερα αδικημένο, ευφυέστατη ανακάλυψη, ένας τεχνητός λίθος, που του δίνεις ό,τι σχήμα επιθυμείς χωρίς να τον πελεκήσεις. Το τσιμέντο είναι άτεχνο και γι’ αυτό ευρηματικό. Δεν θα ήθελα να χρησιμοποιήσω την τρέχουσα αντίληψη για την οικολογία, την λεγόμενη πράσινη και αειφόρο ανάπτυξη. Είναι τρομακτικό: η οικολογία είναι η νέα ηθική του κεφαλαίου.
KANE KLIKKKK παλαιοτερες αναρτησεις

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ