ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11

KLIKKKKKKKKKKKKKKK

EUROART PRESS 1: ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-11 ART-ACT

art-act THE NEW PLAN 2010-11

http://2010-2011-programa-art-act.blogspot.com/
ALL THE SELECTED DATA COME FROM INFORMATIONAL E-MAILS (BY ARTISTS AND GALLERIES) TO THE EUROART PRESS.


MATERIAL SELECTION IS UNDER THE EDITORSHIP OF CHRISTOS THEOFILIS.


YOU CAN SEND PHOTO AND INFORMATION OF YOUR EXHIBITION TO ART-ACT@TELLAS.GR AND IF IT IS CHOSEN,ΙΤ WILL BE POSTED IN EUROART PRESS.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ 'E-MAIL' GALLERY - ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ EUROART PRESS
ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΤΟART-ACT@TELLAS.GR ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΦΩΤΟ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ



[Π. ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ο.Σ.Δ.Ε.Ε.Τ.Ε./ Π.ΤΑΜΙΑΣ ΤΟΥ Ε.Ε.Τ.Ε. / ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Π.Ε.Λ. / ΜΕΛΟΣ A.I.C.L. ASSOCIATION INTERNATIONALE DE LA CRITIQUE LITTERAIRE /ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ/ επιμελητής της στήλης 'αυτοπροσδιορισμοί' των σελίδων γράμματα - τέχνες - εικαστικά της εφημερίδας 'η αυγή' και συνεργάτης του περιοδικού ΄Culture΄ της εφημερίδας ‘’ο κόσμος του επενδυτή’’]


Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

Διαβάστε με το ποντίκι, THN ΣΤΗΛΗ 'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ' ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ' Η ΑΥΓΗ '

'ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ'

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.
Η ΣΤΗΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΚΕΛΥΦΟΣ ΛΟΓΟΥ – ΟΡΑΜΑΤΟΣ - ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ-ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.
ΟΙ ‘ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ‘ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.ΠΡΟΤΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ art-act@tellas.gr



11/03/2009 Χαράλαμπος Δαραδήμος ΟΣΔΕΕΤΕ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440930


25/03/2009 Γιάννα Γραμματοπούλου ΠΣΑΤ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=440929

08/04/2009 Μαρία Μαραγκού Eλληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, (ΑICA) http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=445553

15/04/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΦΑΡΑΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441565

22/04/2009 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΥΠΑΡΑΚΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441564

06/05/2009 Μανώλης Ζαχαριουδάκης http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441563

20/05/2009 ΞΕΝΗΣ ΣΑΧΙΝΗΣ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=441561

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/06/2009 Αννα Χατζηγιαννάκη http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=463805

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/06/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=468143

ΡΟΓΚΑΚΟΣ ΜΕΓΑΚΛΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=492005

ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=493924


ΗΛΙΑΣ ΧΑΡΙΣΗΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2009 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=496002

Αναγνώστες

klikk Αναγνώστες για αμεση ενημερωση

klikk   Αναγνώστες  για αμεση ενημερωση

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

CULTURE ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ Μικρος Διάλογος ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ με Τα μέλη του διδακτικού προσωπικού των εργαστηρίων της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

Μικρος Διάλογος
ΧΡΗΣΤΟΣ N.ΘΕΟΦΙΛΗΣ με Τα μέλη του διδακτικού προσωπικού των εργαστηρίων της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ Η συνάντηση μας στο CULTURE της εφημερίδας Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ φέρει το όραμα έκθεσης - διαλόγου με τίτλο ‘‘Διάλογοι Κατά της δογματικής νάρκης και υπέρ της συναδελφικότητας ’’ έχοντας την συνείδηση ότι οι διαφορές ξεκινούν από την ενστικτώδη και την επιστημονική τοποθέτηση είτε πρόκειται για θέματα τεχνης είτε για τις λειτουργίες της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών , καλείστε ως εικαστικοί καλλιτέχνες να καταθέσετε Λόγο - Έργο με σκοπό να διαφανεί ότι και αν ακόμα οι γνώμες διχάζονται αποκλίνουν πάνω στο ίδιο επίπεδο των εικαστικών τεχνών.



Ζαχαρίας Αρβανίτης

Η συνύπαρξη μιας ομάδας καλλιτεχνών που εργάζονται στον ίδιο εκπαιδευτικό χώρο και αναπτύσσεται ένας διάλογος με το έργο τους και μεταξύ τους είναι καλή αρχή για αποτοξίνωση από κάθε είδους δογματισμό και πιθανή μισαλλοδοξία.



Μιχάλης Αρφαράς
Οι μαριονέτες αντιπροσωπεύουν την ψευδαίσθηση ζωντανών οργανισμών, που «επί σκηνής» μπορούν να κινούνται, να χορεύουν, να μιλούν, να τραγουδούν. Οι μαριονέτες ποτέ όμως δεν προσποιούνται μία φαινομενική αυτοδυναμία. Ο θεατής γνωρίζει ότι, πίσω από τη σκηνή υπάρχει αθέατος ο χειριστής που κινεί τα διαφανή νήματά τους. Το θέατρο με μαριονέτες, όπως και το κουκλοθέατρο γενικότερα, θεωρούνται σαν τα πρώτα είδη τέχνης που έφεραν σε δημιουργικό διάλογο τις επιμέρους τέχνες μεταξύ τους. Σε μία παράσταση, εκτός από την δραματική τέχνη, ένα μεγάλο τμήμα καταλαμβάνουν η ζωγραφική, η γλυπτική, η σκηνογραφία και φυσικά η μουσική. Η συνεργασία όλων αυτών των τεχνών κάνει δυνατή την δημιουργία της μαγείας που εκπέμπει μία παράσταση θεάτρου μαριονέτας. Το θέατρο με μαριονέτες αποτελούσε ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, ένα βασικό στοιχείο της εκπαίδευσης στην περίφημη σχολή καλών τεχνών του BAUHAUS. Σήμερα, στην εποχή της πολυμεσικής και διαδραστικής τέχνης, θα έπρεπε η παράλληλη διδασκαλία όλων των εικαστικών εκφραστικών μέσων να αποτελεί στις σχολές καλών τεχνών κάτι το αυτονόητο. Αυτό προϋποθέτει βέβαια την ύπαρξη διαρκούς διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ των δασκάλων, αλλά και των σπουδαστών. Σε μία ιδανικά δομημένη σύγχρονη σχολή καλών τεχνών δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καν τομείς, αλλά ένα ελεύθερο σύστημα διδασκαλίας που να στηρίζεται στον διάλογο μεταξύ των διαφόρων μορφών εικαστικής σκέψης, έκφρασης και τεχνολογιών. Η συνεχής τεχνολογική εξέλιξη , αλλά κυρίως η νέα φιλοσοφία της τέχνης ζητούν όλο και πιο επίμονα μία ριζική αλλαγή των δομών και της διδασκαλίας στις σχολές καλών τεχνών. Γεγονός που απαιτεί μεν δασκάλους καλλιτέχνες ελεύθερους από δογματισμούς, αλλά κυρίως μία νέα, προοδευτική πολιτική από μέρους της πολιτείας. Αυτή ακριβώς η γραφειοκρατική υπουργική αντιμετώπιση των δομών και προγραμμάτων διδασκαλίας καταποντίζει συνήθως κάθε προσπάθεια εκ μέρους των σχολών και των δασκάλων τους.

Βασίλης Βλασταράς
Το παράδοξο στις μέρες μας είναι ότι τα «αφεντικά» και οι κυβερνήσεις χορηγούν και χρηματοδοτούν με μεγάλα ποσά οργανισμούς, εταιρείες, πανεπιστήμια, ομάδες και άτομα, προκειμένου να συντάξουν διάλογο ή αντίλογο, προσπαθώντας να εξουδετερώσουν, να οικειοποιηθούν και να «νομιμοποιήσουν» φωνές διαμαρτυρίας και κριτικής. Το αντίδοτο στη νάρκωση είναι ο ενθουσιασμός εμπρός σ’ έναν «νέο» ορίζοντα πάλης, αυτοεξόριστοι στην ουτοπία, εμπνεόμενοι συχνά από τις τακτικές των παρτιζάνων για έφοδο, αιφνιδιασμό, ανασύνταξη και ηρωική υποχώρηση. Αλλιώς θα ζούμε στη σχιζοφρένεια των παράλληλων μονολόγων και θα μένουμε καθηλωμένοι στην ιδιωτική μας υπανάπτυξη.

Γιάννης Γουρζής
Η προσπάθεια να συνενώσεις τις διαφορετικές αντιλήψεις δεν είναι εύκολη υπόθεση εκτός και αν…..
Εκτός και αν οι συνενούμενοι παρά τις αισθητικές και άλλες διαφορές, έχουν να πατήσουν σε κοινό έδαφος, όσο μικρό και αν είναι. Ίσως τότε η ανάγκη συνύπαρξης γίνεται και βιοτική ανάγκη και το Εγώ δίνει τη θέση του στο Εμείς παρά την όποια μοναχικότητα…………

Γιώργος Καζάζης
Εάν κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει το έργο μου, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι ο δογματισμός γίνεται ο αδιαφιλονίκητος βασιλιάς της τέχνης, αγγίζοντας μάλιστα τα όρια του φασισμού.
Εάν κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει την συναδελφικότητα μου, σημαίνει ότι ο δογματισμός εισέρχεται στα χωράφια της συναδελφικότητας και της τέχνης, άρα κοινή συνιστώσα και των τριών αυτών εννοιών είναι η πίστη.
Εγώ νοιώθω άπιστος.


Γιάννης Κονταράτος
Ο διάλογος ως κεντρικό διακύβευμα με πολλαπλές προεκτάσεις σε ατομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, εμφανίζεται κατ’ εξακολούθηση στα κείμενα και τις διακηρύξεις εκπροσώπων του «κόσμου της τέχνης». Στην πράξη, ωστόσο, παραμένει συνήθως «εννοιολογικό» προκάλυμμα, όταν δεν απουσιάζει παντελώς ακόμα και σε ομάδες ή θεσμούς που τον επικαλούνται.
Η ιδέα να οργανωθεί μια έκθεση με έργα διδασκόντων της ΑΣΚΤ θα μπορούσε να αποτελέσει έναυσμα, αν μη τι άλλο, για αναρώτηση σχετικά με τη σημασία του διαλόγου, τουλάχιστον στο πλαίσιο της σχολής. Μιας σχολής η οποία, ως χώρος καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, οφείλει να είναι ανοικτή σε συζητήσεις και γόνιμες αντιπαραθέσεις. Παραμένει, πάντως, ως ζήτημα το πώς νοείται κάθε φορά ο διάλογος: μεταξύ ποιών, με ποιόν τρόπο και κατά πόσο μπορεί πράγματι να ανακινήσει ουσιαστικούς προβληματισμούς όσο και αντιπαραθέσεις, στο πλαίσιο της σύγχρονης ελληνικής καλλιτεχνικής πραγματικότητας

Λουκάς Λουκίδης

Είναι παρήγορο να συμμετέχεις. Γενικά ο ρόλος των πολλών μαζί είναι μια ενδιαφέρουσα πλάνη, ότι δηλαδή η συμμετοχή αποτελεί και πράξη μη δογματική.
Τα σύνολα λειτουργούν ως μάζα που παραμορφώνεται ακριβώς από την μαζικότητα ενώ παράλληλα ενδυναμώνετε από την απομονωμένη απόπειρα και τις επιμέρους συσχετίσεις. Συγγένειες αναγκαστικά προκύπτουν και κάποιοι μιλούν αμέσως για ομαδοποιήσεις.
Εγώ γνωρίζω ότι είμαι ένας μουγκός άνθρωπος, ασυνήθιστος να συνυπάρχει γενικά.
Μόνο θα αρπάξω την ευκαιρία που μου δίνεται μ΄ αυτή την έκθεση να διαφοροποιηθώ από το εν δυνάμει σύνολο του οποίου αποτελώ οργανικό μέλος, γιατί αυτός είναι- πιστεύω- ο ρόλος μας.

Μανώλης Μεραμπελιώτης
Tα έργα πάντοτε καταφέρνουν να συνομιλούν και μεταξύ τους και με τον κόσμο.
Μέσα από τη σιωπή τους φωνάζουν και εκφράζουν την πολυφωνία. Εμείς πολλές φορές δεν τα καταφέρνουμε μεταξύ μας. Καλό θα ήταν να προσπαθήσουμε να ακούσουμε αυτές τις φωνές. Θα γίνουμε πιο ελεύθεροι και έτσι καλύτεροι άνθρωποι.
Ας ελπίσουμε ότι αυτή η έκθεση θα είναι μια ευκαιρία προσέγγισης, μοιράσματος και κατανόησης της ανάγκης διαλόγου μεταξύ μας.

Μάγδα Σιάμκουρη,
Ο δογματισμός δεν είναι απλά μια διανοητική στάση, είναι ένα σύμπτωμα ψυχοπαθολογίας που απλώνεται σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων του ανθρώπου και έχει να κάνει κυρίως με την ανασφάλεια και την αδυναμία αποδοχής της διαφορετικότητας του άλλου.
Στον χώρο της Τέχνης, είναι ένα παμπάλαιο φαινόμενο. Έχουν καταγραφεί ιστορίες-ντοκουμέντα σχετικά με μεγάλους ζωγράφους που περιφρονούσαν άλλους, εξ` ίσου διάσημους και σημαντικούς συναδέλφους τους μόνο και μόνο επειδή διέφεραν. (Ο Ρενουάρ απέρριπτε τον Βαν Γκόγκ γιατί θεωρούσε ότι η δουλειά του δεν απέπνεε την χαρά της ζωγραφικής).
Στις μέρες μας, ακούω σχόλια από καλλιτέχνες που τους χαρακτηρίζει η τόλμη της μεγάλης χειρονομίας να μιλούν περιφρονητικά και να θεωρούν μίζερους, αυτούς που εκφράζονται σε μικρά μεγέθη, με ύφος πιο εσωστρεφές και χαμηλόφωνο. Θα μπορούσα να αναφερθώ και σε πολλά άλλα παραδείγματα αντιπαλότητας για διαφορές τεχνογνωσίας, τεχνοτροπίας, πολιτικοκοινωνικών απόψεων, κ.τ.λ. Στα κείμενα για την τέχνη, ο Παπανούτσος αναφέρεται στην αδυναμία των καλλιτεχνών (αλλά και των κριτικών εξ` ίσου) να ασκούν με αντικειμενικότητα κριτική στους συναδέλφους τους, διότι η κρίση τους «θολώνει» μέσα από την δική τους ιδιαιτερότητα.
Αυτή η έλλειψη ανεκτικότητας και ευρύτητας πνεύματος, είναι ένα οξύμωρο σχήμα στον χώρο της Τέχνης. Για τον απλό λόγο ότι αντιβαίνει στο ίδιο το νόημα της καλλιτεχνικής πρόσληψης και ερμηνείας της πραγματικότητας. Ο Ανατόλ Φράνς το διατύπωσε τόσο όμορφα στην εισαγωγή σε ένα από τα βιβλία του: «Η ιδεολογία είναι σχολή της μισαλλοδοξίας. Η τέχνη είναι σχολή της κατανόησης».
Κατανόηση, είναι η λέξη κλειδί που μας βάζει στον πυρήνα της καλλιτεχνικής λειτουργίας. Δεν πρόκειται για την κατανόηση με την έννοια της εγκεφαλικής γνώσης (πληροφορούμαι άρα καταλαβαίνω) αλλά για το «άνοιγμα» μυαλού και ψυχής προς την ουσία των πραγμάτων, την αναθεώρηση του αυτονόητου, την αποδοχή της διαφορετικότητας, την ίδια την συναδέλφωση τελικά.
Η δική μου θέση στο ζήτημα είναι πολύ απλή, ίσως απλοϊκή. Θεωρώ στοιχειώδη προϋπόθεση για την αποδοχή ενός καλλιτεχνικού έργου, την ειλικρίνεια των προθέσεων του δημιουργού, την συγκίνηση- αν όχι το πάθος- και βέβαια την εμμονή στην έκφραση ενός προσωπικού κόσμου, με οποιοδήποτε μέσον. Ζούμε σε μια εποχή αβάσταχτου πλουραλισμού που είναι ευκολία και εμπόδιο ταυτόχρονα (το υπερβολικό άπλωμα οδηγεί σε ρηχότητα) και φαίνεται μάλλον άστοχη κάτω από αυτές τις συνθήκες, οποιαδήποτε έννοια δογματισμού. Ας αφήσουμε «κάθε λουλούδι να ανθίσει στο γλαστράκι του». Αν δυσκολευόμαστε να το δεχτούμε αυτό, τουλάχιστον ας επικεντρώσουμε την προσοχή μας περισσότερο στα έργα από ότι στα πρόσωπα καθώς όλοι γνωρίζουμε πως το έργο συχνά ξεπερνά τον ίδιο τον δημιουργό του και μιλά καλλίτερα για λογαριασμό του.







Γιάννης Σκαλτσάς
Είναι εκεί στον τίτλο με ευψυχία διατυπωμένο το ενδιαφέρον για τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις. Η ανησυχία σας σχετικά με το θέμα της θέσης ενός νέου σχολείου η οποιαδήποτε άλλου προγράμματος που επιδιώκει να εκπαιδεύσει το άτομο σε ένα κοινωνικό πλαίσιο. Στο κάλεσμα που μας κάνει τονίζει ότι η κρίσιμη επιθυμία του είναι απαραίτητο να βασιστεί στον πληθυντικό για να προκαλέσει σε κίνηση την κοινωνική δύναμη των αντιθέσεων και να υπερασπίσει την διαλογική δυνατότητα της τέχνης.

Βίκυ Τσαλαματά
Ο σύγχρονος καλλιτέχνης λειτουργεί σε ένα πεδίο φυσικό και κοινωνικό και φέρει τη
γεωγραφική, πολιτιστική, και ιστορικοκοινωνική του ταυτότητα. Σήμερα, περισσότερο από κάθε προηγούμενη ιστορική στιγμή, βιώνει την ‘’τεχνολογική ταχύτητα ’’.Η πληροφόρηση και η επικοινωνία μέσω των σύγχρονων ηλεκτρονικών επιτεύξεων, γίνεται δελεαστικά αμεση.
Ο σύγχρονος δημιουργός διαχειρίζεται ολες αυτές τις παραμέτρους και με συνέπεια λειτουργεί
σε ένα επικοινωνιακό πεδίο που αφορά εξίσου την εικαστική δημιουργία.
Το φαινόμενο των συλλογικών έργων σε κοινό τόπο, η διάδραση, η ηλεκτρονική γλώσσα στην εικαστική έκφραση, ανήκουν στην ιστορική πραγματικότητα της σημερινής στιγμής.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι καλλιτέχνες συναντιούνται μεταξύ τους στη θεώρηση και τη δυναμική των προβληματισμών τους. Το φαινόμενο δεν είναι απόρροια ήθους είναι εσωτερική
ανάγκη.



Κώστας Τσώλης

Η συγκέντρωση των εικόνων σε κοινό χώρο, συντελεί στην ταυτόχρονη προβολήτων προσωπικών (δογμάτων) αντιλήψεων σκέψεων και εκφραστικών μέσων,φανερωνονταs ένα δημιουργικό πολυσημειακο διαλογο, καθιστωνταs τα έργα μέσασυζητησηs και επικοινωνιαs.


Παντελής Χανδρής

συμμετέχω καταθέτοντας το έργο μου στον διαλογο

Πάνος Χαραλάμπους

Κάθε δημόσια συζήτηση γύρω από ένα τραπέζι στα πλαίσια ενός θεσμού αυτών της Α.Σ.Κ.Τ. εν προκειμένω η και της κοινωνίας των εικαστικών γενικότερα γεννά την ‘δημόσια σφαίρα’ εκτός της ετερογενειας ιδεών και σκοπών υπάρχει η συμπάθεια η συμπαρουσια η συναισθηματικότητα η συναδελφικότητα ………….που σημαίνει ανάγκη για κοινότητα.

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////
“Διάλογοι”
Κατά της δογματικής νάρκης και υπέρ της συναδελφικότητας
12 Νοεμβρίου – 5 Δεκεμβρίου 2009
Επιμέλεια: Χρήστος Θεοφίλης
αίθουσες τέχνης έκφραση - fizz gallery
Στην έκθεση-διαλογο συμμετέχουν Δεκαπέντε καλλιτέχνες, με κοινό γνώρισμα την ενεργή εργασιακή τους σχέση στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας..
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
KANE KLIKKKK παλαιοτερες αναρτησεις

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ GALLERY ΕΠΙΛΟΓΗ-ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ